»2 G. J. C. V A N M A S S Wi 



iri, quas iji Tractatione de tempore b. f. in Piibliciana institucnda jam supra attiginuis. 

 Vlpianus, inquam , in omni Emtione requirit b. f. sine qua niilla Publiciana, sed eam 

 tantum a parte Eratoris vult adessc, ut expressis verbis docet §. 15. Dolus Venditons 

 ci non noccbit ; nee hoc mirum nobis videarur. Publiciana enim tantum iii favorem 

 Emtoris est introducta, cui si b. f. Vcnditoris probare incumberet, parum faveret Prae- 

 tor. Praeterea quod ad Usucapionem attinet, venditor sciens, se rem alienam vendere, 

 nullum vitium in Emtorcm transfcrt, nam Usucapionem non habemus ab alio, ergo nes 

 a Venditore, sed a Lege, ut ait Ckero in Orat. pro Caccina. „ Usucapio non a Patra 

 „ relinquitur, sed a Lcgc. " 



Cum hoc loco de b. f. agamus, elegans quaestio proponitur; scilicet, cujusnam spe- 

 ctanda est b. f., si res quaedam emta sit a servo, utrum ipsius servi, an vero Domi- 

 ni? Eam decidit JCtus in §. 13, sed non adeo distincte, ut nulla explicatione amplius 

 indigeat. Si sctvus emerit suo nomine, ignorans rem alienam esse, habcbit Dominus 

 Publicianam etmm sciens rcm afienara esse, irisi ipse adfuerit tempore Contractus initi, 

 et servum rem alienam ementem prohibere potuisset. lioc casu scientia Domini Usu- 

 capionem impedit. Si servus suo nomine eraerit, sed m. f. , iJoiTlinus autem ignorave- 

 rit, eum rem alienam emere, dolue servi ei nocebit. Ita, si servus proprio nomine 

 eraerit , tunc enim Domino nocet m. f. servi etiam ignoranti, et prodest ejus b. f. 

 etiam rem alienam esse scienti, praeter casum supra memoratura. Quid, si servus man^ 

 ^nte Domino emerit? Tunc si sciens rem alienam emerit, ejus dolus spectandus erit, 

 nec prodest Domino ipsa ignorantia sua. Sin vero in b. f. vci-setur servus, sed manda- 

 verit Dominus rem cmere, quam sciebat esse alienam, hic non potest usucapere. Haec 

 de servo. An idem verinn de Procuratore et Tntore? Vidcamus. 



Si Procurator racus aut Tutor rcm emcrint, scicntcs cam aiRnam esse, b. t. mea raihi 

 non prodcrit. Sed, ne illud detrimcnto milii sit, possum cos convenire Mandati ec Tuv 

 telae directae actionibus , quia pracsumuntur id sine fraude non fccisse. Quod si in 

 b. f. fuerint, sed a mea parte ni. f. adfucrit, eorum ignorantia mihi non prodest. Id 

 notandum, non solum malum initium in persona contrahentis Usucapionem impedirc, 

 scd et casus dari , ubi , ctiamsi contrahens in b. f. fucrit , nulla sit Usucapio , siquidem 

 cx mandato Domini, scicntis rem alienam, Procurator aut servus acceperint, 



Contractus Emtionis Venditionis solus est inter omnes, qui b. f. duobus tcmporibus 

 requirit, tcmpore ipsius Contractus, et tempore Traditionis. De illo reterum JCtorua» 

 Sabiniamrum et Proculiamrum disscnsu jam supra diximus ; neque hic locus majorc' 

 explicatione indiget. Hoc tamcn addendum, quod supra a nnbis omissum, scilicet Em- 

 tionem Venditionem eam ob causam duobus temporibus bonam fidem requircre, quae ia 



