3 ' G. J. C. V A u JI A S S O W 



deponenti vel commodanti primum reddLTc, ut dcindc tibi cx causa Emtionis tradatai-, 



sed sufficere, rem illam apud te manere, et pro tradita Iia!)cri. Haec Traditio tunc vo' 



czmr Fictio brevi manu. Nec iUud reqniritur, ut stauim cx aliqua justa causa oriatur 



Traditio, sed aliquando sufficit, si res tradita , fuerit sine causa, quae nuda tradiiio wo- 



catur, dummodo illi nudae Traditioni accedat aliqua causa, ad transferendum Dominium 



idonea; ita ut Traditio, quae primum inefficax crat, ex causa accedente efficax fiat. Sed 



Jioc clarius ita: Tibi tradita est res, sub Venditionis conditionc; quamdiu res illa vendi- 



ta non est, adhuc Traditio erit nuda; sii/vero Vcnditio postca secuta sit, tunc demum 



illa prima Traditio, quae ad transferendu-i D jminium et Usucapionem inefficax erat, ex 



«ecuta Venditione eliicax lit, et ex ea datur Publiciana. Hunc esse sensum L. o. %. - 



arbitror. - ->»-■> 



Sequitur nunc quaestjo planc singularis, de IicrcJitate vendita, an scilicet is, qui er 

 hereditate emta, rem sibi traditam (id in primis requiritur) amistrit, Publicianam lu- 

 beat? Sed quaeret quis, quare ci dcnegaretur Publiciana, siquidem b. f. et Traditio in- 

 tervenerint, ailcoque omnia, quae in Publiciana rcquiruntur, adsint? Respondeo, hanc ob 

 causam tali Emtori' denegandam videri Publicianam, quoniam vendita hercditate omnes, 

 quae sub Hereditate contincntur, res simul venduntur, non vero venduntur singulae res 

 m Hereditate; et quum Emtor hereditatis non habeat actionem Evictionis nomine, adver- 

 sus venditorem, evictis singulis rcbus hereditariis, (X. i. C. dc Evict.^ etiam non con- 

 cedenda videtur Publiciana Emtori hercditatis, amissa quadam re ex hcreditate. Sed aliud 

 statuit Neratius, quia vcndita hcrcditate, omncs rcs hereditariae, quas VcnJitor Emtori 

 tradere debet, (X. 14. §. i. /. dc hcrcd. vcl act.;Fcnd.^ pro Emtis habendae sunt, 

 «ecus ac res se habet in Evictionc. Denegatur onim Eviciio Eratori hereditatis, evictis 

 smgulis rebus hereditariis, quoniam , vendita hereditate, id agitur inter Ementem et Ven- 

 dentem, ut Emtor nequc amplius, neque minus juris habeat, quam pencs hercdem fu- 

 turum csset; atqui, si res evicta non sit res hereJiiaria, non potest Emtor de Evictio- 

 ne agere, quoniam rcs hereditariae, non autcm aliae quaccunque, venditae sunt, dc iis- 

 que solis agere potest Emtor. Sin vcro rcvera sit rcs hcrcditaria , quae evincitur, tunc 

 per imprudcntiam aut errorcm judicis evincitur, et inde damnum sentire venditor non 

 praesumitur L. 51. dc Evict. et dupl. Siip. 



Diximus in explicandis verbis Edicti, Publicianam dari advcrsus jure dctcriore pos- 

 sidentem. Ulpianus lioc fusius cxponit in §. 4. referens Juliani scntcntiam hac de re. 

 Si eadcm res a non Domino duobus separatim vendita traditaque fucrit, prior jiotior jure 

 erit, id est, non solum Publicianam institu'.re potest advcrsus alios quDScunquc, nuUo 

 jure possidentcs, sed et sccundum illam Emtorem convenire potcst. Et saiie ratio apcrta 



est. 



d 



