C M M E N T A T I O J U R 1 D 1 C it s^. 



tst. Non plus enim quam semd conditio usucapietidi ;in alium transferri potest. Hoc 

 luco iste nou Dominus vcndens tradcns rem priori Emtori , in eum una cuni venditionc 

 iisucapiendi conditionem transtiilit. Jatn illud jus, quod amplius non habet, in secun- 

 dtnn Emtorem transferre nonpotest; itaque, deficiente hac conditione usucapiendi, defi- 

 cit etiam Publiciana, et hic secundus Emtor, a priore Emtore conventus, necessario ei 

 cedere dcbet, quippe dctcriore jure possidens. Sed ponainus, nos a duobus diversis 

 non Dominis camdem rera emisse et accepisse, quinam tunc poiior jure erit? Respon- 

 det Julianus, tunc causam possideutis meliorem esse quam petentis: nunc enim ratio 

 supra allegata locum non habet, quippe hic duo adsunt actores diversi , quorum quis- 

 que in suum Eratorem usucapiendi conditionera transferre potest. Hic non quaeritur^ 

 cuinam priori res sit tradita , . scd quis $it possessor. , Nam is, cui priori res tradit» 

 est, in eo acqualis est secuitdo, quod utrique acceperjnt rem a non Dominis, quorum 

 quisque in Emtorem suum usucapiendi conditionem transtulit; in eo igitur aequali jure 

 utuntur. Sed praeter illud, secundus Emtor est ^owwjor , et in eo potior est jure, quam 

 prinuis, itaque ei danda Publiciana. Huc redit sententia Juliani, quam approbat Ul- 

 pianus, dicens , q!:ae sauentia vera est. Ei autem totus contrarius est Neratius in 

 L. 31. §. ttlt. ff. de aci. Emt. Fend. hisce verbis. „ Utcrquc nostrum rem.emitanon 

 „ Domino, cum Emtio Vtnditioque sine dolo malo fieret , traditaque cst, sive ab eo- 

 3, dem emimus, sive ab alio atque alio, is ex uobis tuendus est, qui prior jus ejusap- 

 j, prehendit, hoc est, cui primum tradita est." Vides in eo hosce JCtos convenisse, 

 quod dicant Publicianam competere ei, cui priori res tradita sit, si a non Domino duo 

 emerint; in eo verum eos dissensisse, quod Neratius , nulla habita ratione possidentis , 

 affirract, semper Publicianam conccdenJam ocso ei , cui priori res tradita sit, etiamsi se- 

 cundus rem possideat, Julianus autem contendat, eo casu possidentem melioris conditio- 

 nis esse. Mirum Jn mudura hosce JCtos multi • interpretum conciliare conati sunt, quL 

 locum Neratii, quo dissentit cum Juliano^ ita intelligunt, quasi ibi agatur de Publi- 

 ciana non concedenda adversus se inviccm , de qua loquitur Julianus, sed adversus ter- 

 tium posscssorem (s7). Sed adeo implicata mihi vidctur haec distinctio, ut potius eo- 

 rum vestigia premam, qui hic dissensum inter duos JCtos agnoscunt (28). Nec mihi 

 deesi ratio, cur ita potius. Ncratius enim Juiianusciue. non cjusdc-ra crant sectae; 



quip- 



^37") Dictas Leges ita coariiiandas esse putant Sclw/tiut. T. C. D. 19. §. 10. IMer i» Vrnil. ni T. I. di .lct. 

 J. 7. ct ad /;. r. ff %. 7,. yimuui ad §. 4- /. di Aa. n. 8. 



(28) lu Cluclf Amf. Erl. dir Par.d. h. T. %. 598. p. 3(J2 et seq. Pclhilr 10 mti! ad d. L. JI. i" Vand. "JltH. 

 h. T. lu 23. JfMdt ai li.T. ff. Ctjaf, Olii. XXVUl , 31. Emminehaui «i Ociijii ^as Ciyili h. T, (Ju. 2, 



D 



