C O M M E N T A T I O J U R I D I C AJ 9» 



rat civili actlone , nempc confessoria in Rem actioiic , sed Praetorio remediO' indi- 

 ^ebat. 



Diximiis supra, Ptiblicianam non dari dc iis rcbus, quae nec usucapi, nec longi tem- 



poris praescriptionu acquiri possint. Intcr cas rccensuimus res furtivas. ProponituK 



nunc quaestio, an paitus ancillae fiirtivao usucapi possit (34)? Erat ea de re magna 



dissensio inter Marcellam et Scacvolam , quoruni Iiic putabat partum ancillae ab hcrede 



Furis usucapi possc, si apud eum ancilla concepisset ct pLperisset, vel tantum peptris- 



set; quoniam partus non esset rci furtivae pars: quamvis partus in jure aliquando pro 



parte alicujus toti suraatur; (vid. Eckhard, Hermcttcutica juris^ sub voct partus ani- 



matus'). Marcellns autem contra statuit, L. 10, §. 2. ff. dc Usurp. et Usuc. ejusque 



opinio praevaluit L. pen. ff. de statu hom. Heres Furis igitur nunquam partura usu- 



capit, neque si ancilla apud Furem conceperit, apud heredcra peperit, neque si et con- 



ceperit et pepererit apud eum; licct ignoraverit partum esse rei furtivae; quia in omne 



jus defuncti succedir, id est, in omnia ejus commoda et inconimoda. Cum ergo defun- 



ctus usucapere non poterat, nec hercs potcst. Idem dicendum de b. f. Eratore, qui noa 



"usucapit, si ancilla concipiar apud Furem ejusve hercdem, apud se pariat; si vero con- 



cipiat et partus editus fuerit apud se, usucapict pro suo. Si concipiat apud se et apud 



^lterum pariat, tunc b. f. Emtor habebtt Publicianam ad recuperandam amissam posses» 



■^ionem; quod significat JCtus verbis possessus non est , id est, licet apud b. f. Emtoreni 



editus non sit partus , modo ancilla apud eum concipiat. Et quod verum est in titulo 



oneroso, uti in Emtione VentUtione, etiam verum est in titulo lucrativo, Iveluti Dona- 



tione, uti patet ex seq. §. 3. De hac §. jam supra egimus, eamque attulimus ad pro- 



•fcandara doctrinam de b. f. etiam temDore insrituenrlae Publicianae necessaria. Nonnulla 



autem adnuc expucatione mcugeiu, a nobis haud praetereunda. Docetur in liac §. do- 



•natario competere Ptiblicianam de partu matris furtivae, modo apud (eura concipiat et 



■pariat mater; hoc jam superiori §. docuerat JCtus de Emtore; et cum donatio sit 



-aeque justa acquirendi Dommii causa ac Emtio Venditio , non haesitavit eadem de 



-illa affinnare, quae de Emtione Vcnditione tradiderat. Igitur secundura mentcra JCtl ve- 



rum cst, donatarium habere Publicianam, licet furtiva mater apiid eum non per"erit, 



■dummodo apud eum conceperit. Scd quid juris, si talis b. f. Erator aut donatarius 



•intra tcmpus Usucapioni praestitutum cognovcrit, raatrem essc furtivam? An tunc prace" 



.det partus Usucapio? Hoc putabat Trebatius, cui taracn non per omnia se assentiri ait 



fomponius in L. 4. /. pro suo. Ncmpe ibi distinguit, an talis b. f. Emtor anciflae 



Do- 



(34) Dc hac Quiestione exiat Disscrtotio sacplus laudat» cl. Dhaim v*it dir Xittiik 



Da 



