14 OI'ISNBARE VEKGADERING UEll DEKDK KLASSE. 



vestigde op de door wijsheid zoo zeer uitmuntende Edicten van 

 Prins MAURiTS, van bet jaar 1610, en van Prins fkederik hendrik," 

 van den P'"" Julij 1637, over de tweegevechten, iu vergelijking 

 met hel Edict, in hetzelfde jaar, over hetzelfde onderwerp gege- 

 ven , door den Franschen Koning hendrik IV. Het beginsel in 

 beide die Edicten aangenomen, is, dat de Tweegevechten in het 

 algemeen niet ongeoorloofd zijn , maar dat zij onder zekere voor- 

 waarden konden plaats hebben , wanneer tot dezelve verlof was 

 verleend. Dit kwam overeen met het vroeger in Frankrijk be- 

 staande gebruik, hetwelk zelfs afzonderlijke Regtbanken kende, 

 die over het verleenen of weigeren van een verlof tot Tweege- 

 vecht uitspraak deden. Hendrik IV schroomde niet hetzelve te 

 noemen: Une fiireur plus que brutale. Opmerkelijk is het, hoe 

 beide genoemde Vorsten, door het vorderen van een verlof tot 

 wettiging eener zaak , die zij zelve afkeurden , hoogst voorzigtig 

 zich hierop eenen invloed wisten te verzekeren, van welken zij 

 zich tot het krachtig tegengaan van dat barbaarsch gebruik zou- 

 den kunnen bedienen. Jammer, dat men uit de Registers der 

 strafzaken van die tijden den invloed dezer instelling op dit 

 onderwerp niet bepaald kan aanwijzen. Een uittreksel dezer Ver- 

 handeling zal in het eerstvolgend Stuk van het Instiluuts-Tijd- 

 schrift worden opgenomen. 

 33 Mei 1842. De Heer kinker deelde ook nu weder der Klasse een gedeelte 

 mede van hel Werk, met de zamenstelling van hetwelk hij zich 

 steeds bezig houdt, namelijk van zijn Essiii sur Ie Dualisme de 

 la raison liumaine. Het thans medegedeelde betrof in het bij- 

 zonder eene beschouwing van het vroeger sensualistisch stelsel der 

 Fransche Wijsgeeren, in verband met de wijze, volgens welke 

 de nieuwste Duitsche wijsgeerige stelsels van kant, den ouden 

 FiCHTE , SCHELLING , irEftEL en den jongen fichte zich gevormd 

 hebben. De Heer kinker meent, dat hegel zijn stelsel bevatte- 

 lijker zou hebben voorgesteld, wanneer hij op de Platonische 

 wijze verschillende handelende personen iu hel ontvouwen zijner 

 met elkander strijdige slelliugeu had doen optreden. Op deze 

 wijze heeft dan ook de Heer kinker getracht, de legen elkander 

 overstaande stelsels, namelijk liet Materialisme en het Spiritua- 



