18 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KL\SSE. 



■27M.nril843. In den zomer van 1817, bad eene reis door België den Heer 

 TEissiïDRE l'ange de aandacht doen vestigen op kranzen van eijer- 

 schalen, die de Christusbeelden in de kerken en aau de wegen 

 versierden. Een onderzoek naar de beduiding , welke zulks mogl 

 hebben, had ons geacht Medelid geleid tot Ijeschouveingen over 

 het Ei nis kerkelijk Symbool, van welke aan de Klasse mededee- 

 Hng is geschied. 



Over den oorsprong van het gebruik van het ei, in zoodani- 

 gen zin , zijn vele gevoelens vermeld bij augusti , in zijne Ar- 

 chaeologische Schriften. De ovorum praestationes met Paaschen 

 komen reeds in de 11''" en 12''° eeuwen voor. Sommigen meen- 

 den, dat het gebruiken van het ei met Paaschen in verband 

 stond met den voorafgeganen veertigdaagschen vasten, gedurende 

 welken men geen vleesch of eijeren had mogen gebruiken. An- 

 dereu voeren den oorsprong tot het Jodendom terug; nog ande- 

 ren brengen het met de gloeijende eijeren in de marlelaarsgeschie- 

 denis in verband; eenigen denken daarbij aan de eijerdansen en 

 eijerspelen, die in het voorjaar te Rome gehouden werden, en 

 aan het eijerloopen bij de Circeusische spelen. 



De Heer teissèdre l'ange meende echter, dat, hoezeer van het 

 inzamelen van paascheijeren eerst in de middeneeuwen zich spo- 

 ren voordoen , het gebruik van het ei, als kerkelijk symlwol , tot 

 eene veel hoogere oudheid opklimt en vooral in de Grieksche 

 kerk in hooge achting stond , gelijk het nog in Rusland een voor- 

 werp van groote weelde bij paaschgeschenken is. Reeds vroeg 

 in het Oosten en in Griekenland is hel ei beschouwd als het 

 zinnebeeld van het leven , van worden en zijn. Tó OQiptxov (Jo'r 

 werd in verband gebragt met ro UXaTiovtxov ov. Het paaschei in 

 de Christelijke Kerk leidt dus tot eene Symlioliek, welke die 

 Kerk met de hoogste oudheid gemeen heeft. In de Orphische 

 Mysteriën was het ei het ziimebeeld van alle scheppende en 

 voortbrengende kracht; ten bewijze hiervan werden plaatsen uil 

 de KSrnipos. van plutahcihjs en anderen opgegeven. Raoül kociiette 

 heeft doen zien, hoe te Rome het ei ook bij begrafenisplegtighe- 

 den zijne plaats bekleedde. Het schijnt ook daar oen Symbool 

 van dood cu leven geweest ie zijn, maar hel was zulks reeds in 



