33 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



in het Romeinsclie Regt. Hoewel zij geene onderscheiding kent 

 van tutela en cura, is echter de onmoudigheid tweeledig, naar 

 mate men jonger dan 15 of 18 jaren (winters). Wat zaken be- 

 treft, een zeker strandregt was in het Noorden niet vreemd. Bij 

 grondeigendommen lag het denltbeeld eener vroegere gemeen- 

 schappelijke inbezitneming tot grondslag. De beide beginselen 

 van het Germaansche Erfregt: het goed gaat van waar het ge- 

 komen is, en: de naastbestaauden volgen op, komen in zekere 

 vereeniging in het Noordsche Erfregt voor. Het hoofdkarakter 

 is de invloed daarop eener tot vele personen zich uitstrekkende 

 gemeenschap van al hetgeen niet als familiegoed beschouwd 

 wordt. Dat de Jutsche Wet de plaatsvulling toelaat, is als eene 

 - uitzondering te beschouwen op de oude beginselen van het Noord- 

 sche Regt. Ook over testamenten en contracten werden door den 

 Heer holtius bepalingen medegedeeld, die evenzeer eenen meer 

 ontwikkelden regtstoestand en aannadering tot het tegenwoordige 

 Germaansche regtswezen uitdrukken. 



Ten slotte werden eenige eigenheden, obligationes en contracten 

 betreffende, medegedeeld. Van het criminele Regt en de op- 

 merkelijke toepassing van het Zeewezen op den zeekrijgsdienst , 

 konde slechts ter loops gewaagd worden. Daarentegen bood zich 

 hier en daar de gelegenheid aan, om het merkwaardige bewijs- 

 proces door waarheidsmannen (Sandemaend) en consacramentales 

 (Kioensnaefn) te doen opmerken. 

 .1842. Gaven wij straks te kennen, hoe de Heer van lennep de aan- 

 dacht der Klasse gevestigd had op de 1*"= Ode van horatius, de 

 Heer karsten deelde haar een Specimen liücrjjretcitioni.i llorn- 

 tianae mede, wat lot de beide eerste Odes betrekking liad. 



Volgens ons geëerd Medelid was de bedoeling van noRATius, 

 in zijne eerste Ode, niet zoo zeer, om te kennen te geven, dat, 

 wat ook anderen moge bekooren, hem alleen de poëzij behaagt, 

 als wel om de hooge verhevenheid van het dichterlijk talent te 

 doen uitkomen boven de zooveel meer nederige en dagelijksche 

 bezigheden van anderen. 



De tweede Ode beschouwde hij als een Zoengezang , gedicht naar 

 het voorbeeld der Grieksche Kuöag/itoi of naiai'f;, die men vooral 



