36 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



na , welke Ijij de keuze der perioden behooren ie worden iii 

 aclil genomen. 



Zoo behooren die Tijdperken niei willekeurig geplaatst, maar 

 aan den geest der geschiedenis ontleend te worden, om natuur- 

 lijke overgangspunten daar te stellen , waarbij men vooral be- 

 hoort te waken tegen het zoowel dichterlijk, als wijsgeerig coii- 

 .■ilriiërrn der Geschiedenis. De perioden moeten van het inwen- 

 dige leven der Geschiedenis, niet van bloot uitwendige om- 

 standigheden ontleend zijn. Zij moeten niet slechts een deel , 

 maar het geheel der Geschiedenis omvatten, tot welke zij zullen 

 betrekkelijk zijn. Zij moeten den voortgang der Geschiedenis 

 doen kennep en niet naar den Kalender worden afgemeten. Zij 

 moeten binnen bepaalde ruimten besloten zijn , willen zij wer- 

 kelijk eene indeeling daarstellen, zoodat alleen geslotene perioden 

 in aanmerking komen kunnen. 



De juiste indeeling in tijdvakken, dus besloot de Spreker, is 

 derhalve een echt kenmerk voor den voortgang der historiesiudie 

 en historische kunst, en het beste bewijs, dat de Geschiedschrij- 

 ver het beeld gekend en met juistheid heeft afgeteekend, waar- 

 van hij de voorstelling had op zich genomen. 



13Febr. 1843. Van den Heer dornseiffen, Correspondent der Klasse, is ont- 

 vangen eene korte beschouwing: Quomorlo Graeci nd pulchri ty- 

 pnm , in artibus inprimis conspicuum , i'rncri/it. 



De Grieken , dus meende de Heer D. , kunnen het gevoel voor 

 het schoonc ^an andere Volken niet heblien overgenomen , daar 

 deze zelve het niet bezaten. De voorname oorzaak , waardoor de 

 Grieken in dat schoonheidsgevoel zoo zeer boven andere Vol- 

 ken uitblonken , werd gesteld in de schoone vormen van het men- 

 schelijk ligchaam , die in Griekenland allerwege zich aan hel oog 

 opdeden en iedereen troffen. Die schoone ligchaamsvorm , bij 

 hcnzelven zoo hoog geprezen, is nog in de Oud-Grieksche sche- 

 dels bewaard. In het Museum van den grooten bldmenbach, te 

 Göuingen , zag de Heer D. eens eenen zoodanigen schedel , die 

 daarvan ook ten bewijs vcrstrcklc, waar van raeer dan 200 sche- 

 dels van onderscheidene Volken, eecn enkele, zelfs niet die der 



