ca OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



geetie beperking ten aanzien van hen, die lot den wedstrijd zul- 

 len worden toegelaten , aannemende , heeft verlangd , dat ook 

 ten aanzien van dien lak der Letterkunde, dieu hij zijne be- 

 scherming zoo waardig keurde, geene grenzen van Landen of 

 Koningrijken iemand zouden uitsluiten. Voorzeker, hij heeft 

 zich door deze vermaking een gedenkleeken gesticht 'Zijner waar- 

 dig! HoEuFFT had nog door zijn voorbeeld bevestigd, dat geen 

 wettelijk voorschrift van een' bepaalden leeftijd in het Reglement 

 noodig is , om een Lid tijdig onder de ruslende Leden te doen 

 opnemen. Hij verzocht en verkreeg die opname op 13 Septem- 

 ber 1830. 



Veel omvattend en uitgebreid was de werkkring van den voor- 

 treffelijken Göltingschcn Hoogleeraar heeren , mede in hoogen 

 ouderdom (hij bereikte zijn Sl'^'" jaar) in den aanvang van het 

 vorig jaar (8 Maart 1842) overleden. 



Dat hij een geleerd Letterkundige was , doorvoed met de ken- 

 nis der Oude Letteren, die onder de leiding en den invloed van 

 den beroemden HEiJNE , zich pindarus, stobaeus, menander, enz., 

 ter behandeling en toelichting had uilgekozen, zegt reeds veel, 

 doch in die soort van studiën had hij echter niet gevonden, wal 

 zijn geest zocht. De geschiedenis der Volken, en spittler als 

 Leeraar en Voorganger in dezelve, ziedaar, waar iieeren zich 

 te huis gevoelde en waaraan hij voortdurend zijne edelste geest- 

 vermogens wenschte te koste te leggen ! Ik zal u niet vermoei- 

 jen met eene dorre optelling van iieeren's Geschriften. Van lioe 

 beslissenden invloed zijn Handboek der Geschiedenis van de Sta- 

 ten der Oudheid, zijne Ideën, en zijn Handboek der Geschiede- 

 nis van het Slatenslelsel van Europa , ook hier te Lande , en wel 

 bijzonder ouder van heusde's leiding, op de beoefening der Ge- 

 schiedenis geweest zijn, behoef ik u wel niet aan te wijzen. 

 Heeren en van iiedsde waren vrienden, en waarlijk, er bcslond 

 tusschcn die beide waardige mannen eene gemeenschap van ga- 

 ven des gcesles en des gcuvocds, hoodanigo men slechts zeldzaam 

 aanli-eft. Den meusch ic zien in den Staat, en in d(! Geschie- 

 denis den voortgang gade te slaan van het menschengeslachl ; zie- 

 daar inziglcn, waarin beide zich, wat hunne wetenschappelijke 



