yinloii RciiiIkiiiI Falck. 69 



lieden ie hoog, waarin hij zich niet handhaven kan, tot roem 

 en heil van zijn Vaderland en Vorst" '? 



Had FAiCK zijn Staatkundig leven aangevangen met de loop- 

 baan der Diplomatie, ^oor welke hij ook zoo bijzonder geschikt 

 was , de omstandigheden Lragten als van zelf hem tot dezelve 

 terug. Toen in het jaar 1820 de Slotakte van het Weener Con- 

 gres, geteekend op 15 Mei van dat jaar, als de eindslotsom van 

 de onderhandelingen van dat Congres zou omvatten , was het de 

 Minister van Onderwijs, Nijverheid en Koloniën van Neder- 

 land, die daarbij zijn Vaderland op eene waardige wijze ver- 

 tegenwoordigde; en deze was dan ook de loopbaan, welke ver- 

 der voortaan voor hem was bestemd. Als Ambassadeur te Lon- 

 den opgetreden in 1824, waren hel al weder de oude klassieken, 

 die hem van zijne diplomatieke werkzaamheden deden verpoozcn. 

 X Groeten dank voor uwen raad," dus schreef hij aan zijn' vriend 

 VAN LENNEP, 25 Julij 1825, Bom plltarchus bij de hand te ne- 

 men. Ik bevinde er mij uitermate wel bij , en echter kom ik 

 denzelven niet volkomen getrouw na , maar dwaal nog al eens 

 uit de Mom/ia naar de Levensbeschrijvingen over; maar ik ge- 

 voel dat ik vorder, en THDCYomES, die nu rust, zal ik in het 

 liegin van den winter weder op kunnen nemen, — polybuim ei 

 alios deinceps." Te Londen trof hem de Belgische Omwenteling 

 van het jaar 1830. Zij deed zijn vaderlandsch liart gevoelig 

 aan. Hel staal niet aan mij te bepalen, welk deel falck, wel- 

 ligl reeds bij zijne reizen in het Noorden, in 1811 en 1812, 

 moge gehad hebben in de voorbereiding der later gevolgde vereen i- 

 ging van al de Nederlandsche Gewesten tot één Rijk; zeker is hel 

 dal. hij die gewenscht heeft, en dat hij reeds vroeg, en wel in 

 Jan. 181 4 (Brief aan den Heer van zuylen, 29 Jan. 1814), maatregelen 

 nam, om de uitvoering van dezelve in België voor te bereiden. 

 /lor hij zelf mede ten uilvoer heeft gelegd , wal aldus beraamd 

 was, daarvan getuigt de onbegrensde hoogachting, welke hij 

 steed-s in België genoot, en waarvan, bij en na zijn afsterven, 

 zoo .sprekende bewijzen daar zijn gegeven '^. Maar dit is even 



' l. a. |il., I.l. 120 in fiiir. 



' Vgl. .Iniirnnl '!• In Ihii/r , ixr.. N". ii» , 7*, IR. 



