84 TWEEDE KLASSE. 



deed, te midden der gevaren, aau welke hij zicli bloolsielde, 

 onder het najagen van eer en geluk, stelde hij zich nog een 

 ander, een hooger doel voor, hetwelk hem voordeolig onderscheidt 

 van de meeste overige rondzwervende krijgslieden dier dagen; te 

 weten, het zich eigen maken van kennis, het verkrijgen van 

 kundigheden in het door liem beoefende en geliefkoosde vak der 

 Vestingbouwkunde en al hetgeen daarmede in verband stond. 

 Hetgeen ik U van den inhoud zijns Werks mededeelde, doet 

 zien, met hoeveel ijver liij daarnaar sli-eefde; hoe hij er steeds 

 op uit was, alles te onderzoeken, de verbeteringen die hij elders 

 zag , op te merken en tot zijn voordeel zich eigen te maken , en 

 hoe hij onbevangen hierbij te werk ging, door niet slechts de 

 theorie, welk een grootcn prijs hij daarop ook stelde, slaafsch 

 te volgen, maar de voorkeur te geven aan de praktijk. En ware 

 ik in staat zijn geheele Werk te verstaan, en deszelfs waarde door 

 vergelijking met vroegere en gelijktijdige van dien aard te beoor- 

 deelen , ik twijfel er niet aan , of wij zouden bevestigd worden 

 in het gevoelen, dat iiekdrik ruse mag en moet gerangschikt 

 worden onder de verdienstelijke Nedcrlandsche militaire Schrij- 

 vers der zeventiende eeuw. 



Nog eeue bijzonderheid mag ik niet met stilzwijgen voorliij- 

 gaan. Gij hebt gehoord, dat zijn Werk ook een kort ])i'grip 

 ])ehelst der tientallige of Decimaalrekcning, en dat hij door voor- 

 Ijeelden aanwijst, hoe men deze nieuwe manier van rekenen 

 moet aanwenden. Geeft die bijzonderheid geen gunstig denk- 

 beeld van RUSE? Hij volgde hierin het voorbeeld van zijnen 

 vermaarden voorganger , simon stevin , den geachtcn leeraar van 

 Prins MAURiTs, die de eerste was, welke liet nut dier rekening 

 in het helderst licht stelde en den wensch te kennen gaf, dat 

 zij op den handel en het muntwezen mogt worden toegepast. 

 Ruse wees ook in zijn Werk het voordeel dezer rckenwijs aan, 

 en loonde daarmede, gelijk trouwens in zijn gelu^olc geschrift, 

 dat hij zich niet aan liet ge\vone of den dagclijkschen slenter 

 hield, maar dat hij een zelfdenker was, die de weienschap zoclit 

 Ie vereenvoudigen, te vrrbciercn en vooruit te zetten. 



Het was verninedelijk aan de/.e zijne kundigheden, dat nrsE 



