104 



EERSTE KLASSK. 



Daar meu iulussclieii liel verlies iu gevvigl, l)ij deze houden 

 zoude kunnen toesclirijveu aan eene al ie spaarzame toediening 

 van gelei, hebben Gecommitteerden begrepen, de proef met de- 

 zelfde honden op nieuws te moeten opzetten, maar met 0,187 

 gelei dagelijks, in plaats van 0,125. 



De eerste hond kreeg derhalve 0,125 brood met 0,187 gelei. 



De tweede houd kreeg 0,125 brood. 



De derde 0,125 brood met 0,187 gelei. Maar na verloop van 

 twee dagen werd geoordeeld, dat deze hoeveelheid gelei uog te 

 gering was , zoodat men dezelve gebragl heeft op 0,250. 



Het resultaat van eene week is geweest, dat de eerste houd 

 zijn gewigt heeft behouden, en dat de tweede en derde elk 0,50 

 hebben verloren. 



Derhalve bleek, dat de derde hond, welke bij de 0,125 brood 

 eerst 0,187 en daarna 0,250 gelei had gebruikt, geheel gelijk 

 stond met diengene, welks rantsoen slechts uit 0,125 brood be- 

 staan had. Het scheen dus dat dit toevoegsel van gelei geene 

 grootere voedende kracht aan de gebruikte spijze had gegeven. 

 Daar het intusschen mogelijk was, dat door voortgezet gebruik 

 de uitkomst zich zoude wijzigen, besloot men met dezelfde proef 

 nog cenigen tijd voort te gaan. 



De uitkomst was als volgt: 



Eerste Hond . 



c''ioa.l..0,125i 

 (gelei.. .0,250 5 



\3\ . 



(24 . 

 Twceile Huiitl i 



(3\ . 



Derde Hond 



^31 . 



idem. 

 brood.. 0, 123 



idem. 

 {brood. .0,12.'i 

 'gelei... 0,250* 

 1 idem. I 



6,00. 



5,.')0. 



7,7.5. 

 7,75. 



6,75. 



0,50. 



Aanmerkingen. 



In lijdsverloop derhalve van eene week, hadden de honden, 

 welke bij de 0,125 brood ecu toevoegsel kregen van 0,250 gelei, 

 elk aan gewigt verloren, terwijl het gewigt van den hond, ■welke 

 alleen met 0,125 brood gevoed was, hetzelfde is geblevcu. Over 

 dit onverwacht resultaat verwonderd, })esloien Gecomin il leerden, 



