Over hel Zulphensche Handschr. van den Rijmbijbel enz. 121 



hel Handschrift-zelf gezien , zou men niet zoo gesproken hebben. 

 Te regt trekt dan ook de Heer Mr. l. ph. c. van den bekgh , die 

 eenige kleine Gedichten heeft uitgegeven , welke ook in ons Ma- 

 nuscript voorkomen , de identiteit van hetzelve met dat van 

 LE LONG in geen den minsten twijfel *. 



Doch wanneer zou nu ons Zuiphensch Handschrift of met an- 

 dere woorden het door le long ia zijne Boekzaal sub N'. 3 ver- 

 melde geschreven zijn? Le long zelfstelt daarvoor het jaar 1339. 

 Wijlen de diep geleerde Archivarius van wijn, die, blijkens een nog 

 in ons Manuscript liggend gekopieerd recii, hetzelve een' tijd lang 

 van den hier bovengemeldeu Zutplienschen bezitter, den Heer 

 Medicinae Dr. de bruin ter bezigliging gehad heeft en bij de 

 uitgaaf van het dichtstukje Fan den Lande t-an Overzee (afge- 

 drukt in het Huiszittend Leven, U. 306) voornamelijk dit ons Hand- 

 schrift gevolgd schijnt, brengt hetzelve tot de veertiende eeuvi'. 

 De Heer van den bergh houdt ook omstreeks de helft dier eeuw 

 voor aannemelijk. Dat het uit de veertiende eeuw en niet jonger 

 is, hiervan dragen schrift en uitwendig voorkomen alleszins de 

 kenmerken, maar ik voor mij vinde bepaaldelijk le long's gevoe- 

 len, dat het van 1339 dagteekent , gansch niet ongegrond. Laat 

 ons zien ! Le long zegt er niet meer van dan het volgende : 

 «Volgens (dit zijn zijne woorden) ondersoek is mij gebleeken uit 

 den inhoud van sekeren almanak , voor deze fraaije Rijmbijbel 

 slaande, dat deselve geschreven is in den Jare 1339." — Le long 

 l>edoelt liier den Calender, die tusschen de vijftien hier bovenge- 

 melde Gebeden en het begin des Rijmbijbels voorkomt, en waarover 



' Het bevreemdt mij echter, dat de kundige van iien bebgu in de Inleiding 

 vóór die uitgaaf (Leydsche Maalsel). V. D. II. Slulc) van den met ovei-ai zuiveren 

 Icksl van ons llandscbrift spreekt. Men moei op dit zeggen ten minste niet sterk 

 drukken. Over hel algemeen toch is de tekst al bijzonder zuiver, en taal en stijl zijn van 

 ongemeene keuriijheid en echl Oud-Hollandsch. Men vergelijke toch b. v. eens de le- 

 zingen , die de Heer siecekbeek bij de uitgaaf van den Wapene Martijn (naar ons 

 Zuiphensch, door stabinc destijds afgeschreven Handschrift bewerkstelligd) telkens 

 uit een paar andere Codices of uitgaven van den Uö/jt/jt Maifijn aanhaalt, en 

 men zal zien, dal er onder die lezingen zich veinifje bevinden, die niet corrupter en 

 minder goed, echt Oud-Hollandsch zijn, dan die van ons Handschrift. De Heer v.d.debcii, 

 voor het overige, heeft ons Wanuscript niet zelf gezien. 



