122 TWEEDB KLASSE. 



Avij Straks iels naders zeggen zullen , terwijl wij nu slechts aan- 

 stippen , dat die Calender voornamelijk eene uitrekening be- 

 helst , (gelijk de Maker het noemt) op wat wilen vmi de.n daghe 

 of van fier nnrht die niane nntfmighen sal van fier zonnen , 

 alsmede eene berekening der Paaschdagen ; het eene en andere 

 gedurende eene reeks van jaren. Maar staat dan nu, zal men 

 vragen, in dien Calender, dal dezelve in 1339 geschreven is? 

 Dit bepaaldelijk niet , maar hij wordt in het Register of de tnfie 

 van den inhoud des geheelen Handschrifts uitdrukkelijk genoemd 

 >ulie nuwe Kalenrlie.r" , gevolgelijk handelende over een nog te 

 beginnen of pas beginnend of loopend tijdsbestek. Trouwens, 

 •wie zou ook in het hoofd krijgen een' Almanak of eene lijdsbereke- 

 ning en tijdsopgave van eenen reeds verstreken tipl zoo sierlijk 

 keurig te gaan afschrijven, als onze Calender geschreven is? 

 Wie zou aan eenen ouden Almanak, die tot niets meer bruik- 

 baar is, zooveel moeite en arbeid te koste leggen? Wij mogen 

 het er dus voor houden, dat het eerste jaar, waarmede onze Ca- 

 lender begint, een of nog in te ireden, of pas ingetreden 

 jaar is , en dat dezelve kort vóór of in dat jaar moet geschreven 

 zijn. En dit jaar is nu, — naarde berekening of opgaaf der Paasch- 

 dagen ten minsie te oordeelen — juist het jaar 1339, terwijl die 

 opgaaf zoo voorlloopt tot 1377. Wat de ook bij dezen Calen- 

 der behoorcnde en denzelven openende tabel van Zon- en Maan- 

 Eclipsen betreft , waarop in eene reeks van figuren de graad van 

 verduistering voorgesteld wordt, welke die hemelligchamen (zon en 

 maan namelijk) gedurende eene reeks van jaren hebben zullen , deze 

 tabel of gekleurde prent met zonne- en raaanschijven op dezelve , 

 begint met 1341 en is voortgezet tot 1377. Ook deze zal dus wel 

 zoo wat omstreeks dienzelfden tijd van 1339 gemaakt zijn, want 

 ook hier kan men geene reeds geweest zijnde, maar nog wezen 

 moetende Tijdsbepaling verwachten. Mij dunkt dus, dat le long 

 gansch niet ten onregte uit den »nuwen Kalendier" tot het jaar 

 1339, als het voltooijings-schrijfjaar van ons Manuscript, beslo- 

 ten heeft, en ik kan mij niet vcrcenigcn met hen, die deze 

 gevolgtrekking voor zwak en niet afdoende houden. Intusschen 

 ik moet niet een' Sterrekundige dien Calender nog eens nader on- 



