130 TWEEDE KLASSE. 



jectiefs, waarvoor men in den zwakkeren vorm werdigheti 

 zou bezigen , welken zwakkeren vorm van declinalie liet tegen- 

 woordige Hoogduitscli behouden heeft , waarin men toch zeggen 

 zoude: niit der würdigen lalnmg [oi weW ander woord men voor 

 lafenisse gelieve te nemen), terwijl wij thans zouder eeriigc verbui- 

 ging zoudeu schrijven : met de waardige lafenis. — Laf nissen neemt 

 de n der zwakke geniliefverbuiging. Hei/ic/is is integendeel de 

 sterke genitivus masculinus van het adjectief lieilich *. Wij en 

 de Hoogduitschers zouden thans ver])uigen hci/igEn {deines lieili- 

 gES Körpers; mvs heiligcti ligchaams). Ik herhaal echter, de suist, 

 femia. declineren wel wat te veel zwak , en hetgeen minder 

 regelmatig Oud-Hollandsch schijnt is, dat overal de infiuitivus 

 obliquus zouder bijgevoegde e voorkomt, te coinen b. v. te scou- 

 wen, te vercrigken, te Iwbheii voor te comerre. , te scouwenE, te 

 ■vercrighenB, zoo als doorgaans (niet altijd evenwel) ten minste maer- 

 LANT schrijft. 



Doch genoeg over deze Gebeden. Ze behooren oorspronkelijk 

 misschien niet tot het Handschrift. Ten minste ze komen niet 

 op het Register voor. — Wij zouden thans dienen over te gaan 

 tot de beschouwing van den zeer merkwaardigen Calender, 

 die nu komt en misschien wel mogt in het licht gegeven 

 worden, daar zij ons zou kunnen leeren, welke de astrono- 

 mische kundigheden van dien tijd waren. Men zal zich voor 

 het overige herinneren, dat vóór den Kalender en onmiddellijk 

 op de reeds aangehaalde Gebeden of Paternosters eerst nog het 



' Zoo zegt MAEivLANT ïo dcii liijmbijbcl^ bl. 125 van mijn llandscln-ift, nicl de- 

 zcitUc verbuiging van het adjedivum masculinum: 



. HcrodeSy 

 Dc-s oih/s, (jttaeis Itcrodus zone 



Dat i:i: des ouden, kwaden ITcrodes zoon 

 (des alten, böscn Bcrodcs Sohn). 



Het eerste is wat crimm sterke, het andere zwakke declinatie zou hcctcn, ccnc 

 distinctie, die echter (om de ^vaarheid te zeggen) in de dertiende eeuw reeds zrcr 

 waggelend bij ons is en telkens spaak loopt. Ik «eet er nog geen' vasten regel 

 op, even min als op veel anders ogzcr oude Grammatica. 



