Over ARISTOPHANES , Equiles , vsss. 318 — 321. 137 



ow'x caS'' onwg ovx iI nuQua ix o<;, rpiXratf, 

 o S" 'la/ófta/o^ ó diuTQ^cpwv ai rvyyavii. 



De Heer c. f. hermann heeft, gelijk ilc aangehaald heb, eene 

 gegronde bedenking ingebragt tegen elmsley en ranke , die den 

 KiciAS van HERACLiDES gehouden hadden voor den bekenden Atheen- 

 schen Veldheer: en evenwel schijnt de scherpzinnige bergk (1. 1. 

 p. 251) weder tot die opvatting terug te keeren. »Sane Nicias 

 (zegt hij) divitiis opibusqiie abundabat , einsque posteri paene ad 

 panpertatem redacti." Men kan hier bijvoegen, dat nicias zedig 

 en ingetogen leefde: plutarchus zegt in zijn Leven, c. 5. oiVf 

 dvvtSdnvit rtrl rdöv noXirmv — ovS" oXiog saynXaKf raTg TOiavTat<; 

 Siavoi^a'z — otxovQÜv xui xuTuxiy.Xeia/nhn^. Van zijnen rijkdom 

 zegt LYSIAS , Pro l/on. Arist. § 47. in het belang zijner zaak, die 

 bij bepleitte, misschien overdreven, 6 rolvvv Nixlov oïxog ngoae- 

 dnxüto fJvui ovx sXartov ^ sxarnv TuXavvmv, xal rovTWv ra noXXd 

 svSov r^v. Omtrent kiceratus, den zoon van nicias, laat de Rede- 

 naar volgen : Ntx^oaroc ó' hr' dnid'VTjaxiv, OQyvQiov f.isv ij ygvolov 

 nvS' avToq Sfij xaraXinéTv ovósi', dXXd xtjv ovni'av, tjv xaj^Xmiv XM 

 vUï, TiXilovog a^la iaxiv ij xfxxaQWv xai öèxa xaXdvxiov *. Desniette- 

 min noemen xenophon {Hellen. II. 3 , 39) en l-ïsias zelf (Jf/i>. 

 Pnliarch. % 6) dezen zelfden niceratus een ri/lc man. Wat van 

 die tegenspraak ook zij , uit dit laatste pleidooi kan men als 

 hoogstwaarschijnlijk opmaken, dat de goederen van niceratus en 

 van zijn Oom eucrates verbeurd verklaard geweest zijn. Nice- 

 ratus is onder het bewind der XXX omgekomen. Men behoeft 

 dus niet verre te zoeken naar de oorzaken, waardoor het for- 

 tuin van nicias en van zijne erfgenamen gesmolten is: ook zullen 

 reeds vroeger de mildheid van nicias jegens het volk, en zijne 

 zwakheid jegens de sycophantcn, waarvan plutarchos meer dan 

 eens in zijn Leven spre(,'kt, groote sommen vereischt hebben *; 



* Er onlbrcckt hier iels in het syntactische. Omlrcnl den zin kan evenwel 

 geen twijfel zijn. 



* Men kan hieruit opmaken, hoeveel waarlicitl er is in hetgeen TnEiiAMENP.9 

 zcgl, bij xF.NOPnoK , lltllen. II. S, 30. %vf>haiifixvimêvou KmiifiiTou mü Vlixiou, 



nat •XhQMTioU KXt Oü3)v •Kbl-KOTl SflfiOTlK^V oVt£ OcllTOU oi/Tt TOV TT IX T p Q i Vpi- 



%avTO( . 



