148 VIEllDE KLA.S8E. '.^a-iS»\U .i> 



te Munchen. De Keurvorst van Beijeren maximiliaan josepii, in 

 den jare 1778 kinderloos overleden zijnde, had tot opvolger 

 zijnen Neef karel theodoor, Keurvorst van den Pfaltz, waardoor 

 aan deze verplaatsing grond van regt , docli niet zonder tegen- 

 spraak, is gegeven geworden. Toen in het begin dezer eeuw maxi- 

 MiLiAAji losEPB , eerste Koning van Beijereu, in het bezit geraakte 

 der twee Keurvorstendommen Beijeren en Tweebruggen, nam 

 hij het besluit, om al de kunstschatten uil zijn Rijk in de hoofd- 

 stad te vereenigen , en voegde bij die van Dusseldorp die van 

 Manheim door Keurvorst kahel theodoor, en die van Twee- 

 bruggen door Hertog karel bijeenverzameld. 



Weinige woorden zullen voldoende zijn om de welgemeende 

 en gemoedelijke uitdrukkingen te doen uitkomen, waarin deze 

 brieven zijn vervat. Hoewel zijne waarde als Schilder ge- 

 voelende, niet onnatuurlijk, daar zijn roem reeds gevestigd 

 was of moest wezen (vele zijner voornaamste Werken en Ets- 

 prenten zijn toch van vroeger of dit jaartal) en van de bekende 

 mildheid der Vorstelijke Personaadje , aan wie hij zijnen ar- 

 beid afleverde , eene ruime belooning inwachtende (zoude dit in 

 onze eeuw anders zijn ?) voegt hij echter in eeueu adem ev bij : 

 ))Soo Syn Hoocheyt dunct dat syt niet en uieeryteeren , sal naer 

 »syn eygen believen minder geeven, my verlaetende op Syn 

 uHoocheyls kennis en discreesy." Ja, als of het niet genoeg 

 ware zijn oordeel aan dat van zijnen Begunstiger te onderwer- 

 pen, laat hij nogmaals volgen: »Sals mij dankbaerlick daer met 

 olaeten contenteeren." In den tweeden herhaalt hij , dat hij 

 geene andere betaling verwacht, dan hetgeen Zijne Hoogheid hem 

 zal toeleggen. Een ieder moet gewis erkennen , dat deze gevoe- 

 lens den grooten Kunstenaar eer aan doen, en hem doen ken- 

 nen onder het gunstigste daglicht. Ileze nederigheid, deze on- 

 derwerping aan beter oordeel , dit verlangen om het oordeel van 

 anderen te kennen , verwierven hem gewis de vele vrienden , uit 

 alle, zelfs de eerste, standen der Maatschappij, die de Geschie- 

 denis ons vermeldt , welke steeds gereed waren hem in voor- en 

 tegenspoed, zoo mogelijk, hunnen bijstand ic verleenen. Onbe- 

 perkt schijnt dan steeds zijne dankbaarheid jegens hen geweest 



