Verslag op kyan's middel tegen bederf in het hout. 101 



beid werd door de Heeren petersen en schödler in hel Labora- 

 torium en onder de oogen van den Hoogleeraar liebig , op de 

 l)elLende wijze , door de verbranding met koperoxyde verrigt. 

 De houten, hiertoe gekozen ; waren alle inden natuurlijken slaat, 

 zoo als ze uit de bosschen waren gekomen , met alle daarin op- 

 gedroogde sappen, zonder eenige voorbereiding, behalve de uit- 

 drooging, ondergaat! te hebben, en elke soort werd tweemalen 

 aan de analyse onderworpen. Het merkwaardig resultaat van 

 dit onderzoek was , dat alle deze 24 houtsoorten zich in hare za- 

 mensielling als zuivere plantenstoffe deden kennen ; uit geene 

 van alle werd eenige stikstof verkregen , zoo als toch natuurlijk 

 zoude plaats gehad hebben, indien in deze houten eiwit, of eenige 

 andere stikstof houdende zelfstandigheid was tegenwoordig geweest ' . 



Moeien wij dus uit het aangehaalde besluiten, dat het eiken- 

 hout geen eiwit bevat , dat dit allhans nimmer is aangetoond : 

 dan volgt daaruit ook , dat de door kyan gegevene verklaring 

 vaH het bederf in hout, en van de werking van het sublimaat 

 op hout, valsch en van allen grond ontbloot is. Het is dan ook 

 niet bewezen , dat door de inwerking van suhlimaat op hout 

 eene vaste onveranderlijke verbinding ontstaat, die het bederf 

 van hout belet. Juist het tegendeel moet men opmaken uit de 

 opgave van anderen , b. v. van berzelius , dat het eikenhout 

 voornamelijk uit looistof en houtvezel bestaat; doch dat geen van 

 deze beide eenige verandering in sublimaatsolulie te weeg brengt. 

 Is nu dit laatste met de waarheid overeenkomstig , dan blijft het 

 onbegrijpelijk , hoe de suhlimaatsolutie bederfwereude op het 

 hout kan werken. In allen gevalle blijkt uit een en ander van 

 een nader onderzoek in deze zaak de hooge noodzakelijkheid. 



Uit hel aangehaalde volgt al verder, dat, ofschoon in sommige 

 planten of derzelver deelen eene eiwitachlige stofTc is waarge- 

 nomen, dit toch te algemeen, ten onregte op andere planten is 

 toegepast. Dit geldt ook liepaaldelijk van de reeds vermelde 

 proef, door Doclor nniKRECK mei hyacinthensap genomen. Want 



* Arm. dt;r PtuiittitaiL-, XVIII. p. 139. Lc tifjncttx, zegt cEtEvESNf , ext abso- 

 Inment dépourm (fazote. Journ. de Pbarm., 27. p. 601. 



13* 



