Sc/tels van den echten Kunstenaar. 213 



werkt op zijn talent , en spreekt tot ons uit zijne kunstge- 

 wrocliten. 



Is dat talent nu van den echten stempel , dan kroonen nederig- 

 heid eu hescheidenheid zijne door ons bewonderde zielshoeda- 

 uigheden. Iedere gepaste teregiwijziug is hem aangenaam; elk 

 gegrond oordeel welkom. 



Doch hij dat alles blijft hij onwrikbaar getrouw aan zijne be- 

 ginselen. Nimmer juicht hij toe, wat zijn kunstgevoel afkeurt. 

 Nooit huldigt hij den wansmaak zijner eeuw, al berust deze ook 

 op een schijnbaar beslissend gezag. Nooit laat hij zich door het : 

 Hozanna! bedwelmen, noch door het: Weg met dezen! ver- 

 schrikken. Ziet hij den geest des tijds van den eenigen weg, 

 die naar den echten kunstsmaak geleidt , afdwalen : dan poogt 

 hij door zijnen arbeid, en andere gepaste middelen, die afdwa- 

 ling te stuiten. Is dit lofwaardig pogen vruchteloos; welnu, dan 

 blijft hij in stilte het goede pad bewandelen , verzekerd dat een- 

 maal de dag zal aanbreken , waarop die afdwaling zal worden 

 betreurd , en op nieuw datgene , wat den stempel der echte Kunst 

 met zich voert, naar verdiensten zal gekend, zal gehuldigd worden. 



»Gij waart toch, (riep de Afgestorvene uit, bij het graf van byron) 

 »een lieveling van het lot tot aan uw einde! — Maar wien de 

 «onzigibare magten de kroon van het Genie scheuken, dien ont- 

 «houdenzij, (meestal) den geurigeu bloemenkrans der vreugde" '. 



Van Avaar, M. H. ! die tegenstrijdigheid? — Alles toch wat 

 zich in en aan den meusch als edel deuken laat , kan in den 

 echten Kunstenaar vereenigd zijn. Wat toch is het klatergoud 

 der wereld, haar rijkdom, magt en genot, bij den rijkdom 

 die zijne ziel vervult? bij de eer, die hem in de toejuiching der 

 besten ouder de voortreflelijkeu ten deel valt? bij de magt, waar- 

 mede hij aller gevoel beheerscht? bij hel genot, hetwelk hein 

 zijn talent, ja reeds zijn arbeid op zich zelven, schenkt? Schijnt 

 niet de gehcelc natuur cijnsbaar aan zijn talent? Is zij niet hel 

 boek, waarin hij dagelijks waarheid en wijsheid opspoort: de 

 onuitputtelijke mijn, waaruil hij zijne keurige vormen delft? 



' De Afgeuorvme m Griekenland , blaüz. 2. 



