316 VIERDE KLASSE. 



rangschikt. Het is, zoo wakende als slapende, het bonte spel 

 eener, maar al te dikwerf hooggespannen verbeelding; hel aan- 

 wezig geloovcn van zaken en personen , die op dat oogenblik 

 uiet voor ons bestaan. Zóó zien wij het afwezige als of het ons 

 nabij was; — liet toekomende als reeds bestaande. Wij verplaat- 

 sen ons, in den geest, in één oogenblik, op de Alpen, en over 

 de Alpen ; op Ruslands besneeuwde vlakten en in Spanjes weel- 

 derigste landsdouwen; in het gewoel van Londens ontelbare be- 

 volking , of in den stillen huisselijken kring van ons zelven , of 

 in dien van onze meest geliefde vrienden. Zoo scheppen wij ge- 

 stadig uiet bestaande verschijnselen rondom ons: zij worden zelf- 

 standigheden , leven, handelen, spreken tot ons, en wij tot hen; 

 en maar al te dikwerf baden wij ons in een genot , dat niet be- 

 staat , of worden door cene smart verscheurd , die ons eigenlijk 

 niet treft. 



Wat nu wordt er van den niensch , indien zijne Fantasie ge- 

 stadig door geweldige driften geprikkeld, onophoudelijk met ze- 

 delooze voorstelliugeu speelt, en reeds In en met zijne gedachten 

 dadeu pleegt, waarvoor hij nog terug beeft? Of wal wordt er 

 van het gevoel en den smaak, wanneer eene verwilderde ver- 

 beelding zich gestadig iu het buitensporige baadt? als hel ge- 

 drochtelijke , hel schandelijke , zelfs hel afschuwelijke, onophou- 

 delijk ODze voorstellingen vervullen? Dan verdwijnt het zachte 

 en liefelijke uit de ziel. De genie slaat over tot de verschrikke- 

 lijkste uitersten, en wij betreuren, bij het verlies zijner reinheid, 

 de laagte, waarloe hij gezonken is. Want wordt de zucht naar 

 het schoone niet door zedelijkheid geleid, dan ontaardt zij ge- 

 heel; en, in plaats van te zegenen, verpest zij de iiiaalschappij , 

 zelfs lol iu de schuilhocken van het stille huisselijke leven. 



Dat levendige nu, dat prikkelbare der Fantasie is bijzonder 

 den echten Kunstenaar eigen. Het is de altoos wellende bron , 

 waaruit die rijkdom van gedachten , die oneindige verscheiden- 

 heid van voorstellingen rijst, die aan zijne kunst dat bekorende 

 leven schenkt. Wel hem, indien zijn hart rein, zijn gevoel en 

 smaak zuiver zijn. Derft hij dit , dan wordt zijne verbeelding 

 niet verwarmd, maar ontvlamd; gloeijcndc driften zwej>en zijne 



