Schels van den echten ITtmstenaar. 225 



het kampen met huu geweld, met verdu])beldeQ luister. De 

 jarea sloopen geenszins de kracht van zijn gevoel : het blijft het 

 vuur der jeugd behouden , maar gewijzigd en getemperd tot eenen 

 zacht verwarmenden gloed. Zóó hecht hij zich nog met kracht 

 aan alles wat het leven veradelt, omdat hij weet dat het ware 

 menschelijke leven ook aan gene zijde der groeve voortduurt. Ja dan 

 zelfs, als die groeve zich aan zijn' voet ontsluit, verspreidt hij 

 nog (als de ondergaande zon) licht en leven rondom zich, en 

 vervult alles wat hem dan omringt , met eerbied en dankbaarheid. 

 M. H. ! welk een zegen!.... Maar, — het leven blijft een 



strijd, en zulk eene kroon der verdienste ontvangt alleen hij, 



die volhardt , . . . . volhardt tot aan het einde ! 



