Ter nagedachtenis van Koning Willem frederik , enz. 227- 



Ja, een woord zij het van betamende eere over den Gestor- 

 vene , bij wiens stoffelijk overblijfsel evenmin de stem der vleierij 

 of der overschatting, als die vau ondank of miskenning mag 

 worden gehoord, — bij de stille van wiens geopende graf kuil 

 alleen deze stem voor al wat uit stof werd en tot stof weder- 

 keert, beslissen zal : Die geloofd zal hebben, die waarlijk in den 

 ZOON zal geloofd hebben , zal zalig worden. 



En verder! Wat deze wereld aangaat, en de leeringen, die 

 de afgelegde loopbaan van Vorsten aan hunne opvolgers en ge- 

 lijken, aan hunne voormalige onderdanen of in het geheel aan 

 de volken achterlaat , — de Geschiedenis zal op haren lijd die 

 uitkomsten mogen zeggen en waardeeren, welke, zoo al niet om 

 de verschheid der gebeurtenissen , ten minste bij het indrukma- 

 kende van dezen dood, niet verwacht worden op dit oogenblik. 

 Het zal hooger, het zal later beslist worden, wat het meer dan 

 vijftigjarige openbare leven van den Vorst óf ter navolging óf 

 ter waarschuwing aanbiedt; — wat er in die zelden overtroffen 

 werkzaamheid, ook voor andere leden van den Staat, in het 

 kleine en in hei groote , opwekkend of belemmerend , vruchtbaar 

 of onvruchtbaar te noemen zij geweest ; — wat er in dat veel 

 besproken stelsel van volharding al dan niet overeenkomstig zij 

 geweest met de groote belangen van Europa , met de ware be- 

 lioeften, met de gezindheid zelve van ons Volk of vau het Vader- 

 land; — wat er, in één woord, in 's Vorsten veelzijdige be- 

 inoeijingen en beginsels van regeringskunst, met belrekking 

 tot welvaart en vrijheid, tot grondwettigheid en orde, tot het 

 recht vau de Godsdienst en vau Kerkgemeenschappen, navol- 

 gens\vaardig of bedenkelijk , te eeren of te wraken zij ge- 

 weest. Aan deze plaats, in deze ure, voegt alleen de kwijting 

 van een vaderlandsch , van een inenschelijk gevoel , bij de her- 

 innering van een leven, dal als zoo vele levens van Nassausche 

 Graven en Oranjevorsten met de teederste ])elangen , met het be- 

 slaan zelve van ons Land, met de levendigste aandoeningen van 

 alle Nfcderlandsche liarten iii het naauwste verband heeft gestaan. 

 Wij gedenken den Vorsl, zoo als reeds van zijne jeugd aan de 

 biormeri over zijn Huis gerezen, ons Land deden schudden en 



