•249 OPENBARK VERGADERING DER EERSTE KLASSE. 



ren reinwardt , de fremery en van breda vroeger was opgegeven , 

 betrekkelijk het los aanhangen des Sublimaats aan eikenhout, dat 

 aan deszelfs oplossing is bloolgesield geweest , en het geheel los- 

 laten daarvan, wanneer dat hout door water bespeeld ■wordt. 



Hij stelde den Heer swart eenige krullen ter hand van den- 

 iieiihout (Pinus AJjies), door hem in het midden der maand 

 Augustus van het jaar 1841 aan eene oplossing van bijtend Subli- 

 maat, een deel gewigt op zes en negentig gewigtsdeelen water, 

 gedurende vijf dagen onderworpen, vervolgens daaruit genomen, 

 gedroogd, sedert dien tijd in eene drooge kast bewaard en 

 daarna bij herhaalde weeking in water en afwassching, zoo lang 

 behandeld, dat het daar afkomend voclit geen blijk meer gaf, 

 van eenig kwikbereidsel in zich te bevatten, verwekkende zelfs 

 het hydro-siilphas ammoniae daarin geene de minste scheiding. 



De Heer swart, zich op verzoek der Klasse met de scheikundige 

 proeven belast hebbende , die het al of niet voortbestaan van 

 kwikbereidsel in deze houtkrullen konden doen kennen, deed in 

 eene volgende vergadering verslag, dat hem bij die proeven ten 

 duidelijkste was gebleken , hoe het voortdurend bestaan van eene 

 kwikverbinding in deze lioutstofTe zich liet ontdekken. Hij deelde 

 die proeven mede, en toonde de kwikbolletjes, daarbij door hem 

 verkregen. 



Dit verschil in uitkomst met hetgeen door de Heeren reinwahdt, 

 DE FREMERiJ en VAN BREDA iu liunnc proeveii op eikenhout was 

 gevonden, gaf aanleiding tot den wensch, dat onder gelijke be- 

 handeling, als nu met het ilciinciihout is gevolgd, het eikenhout 

 op nieuw mogt beproefd worden , waartoe de gelegenheid , gelijk 

 later blijken zal, niet is uitgebleven. 



De Heer swart droeg 'eenige bedenkingen voor over de aan- 

 trekking op kleine afstanden , en wel : 



1°. Over de onderlinge aankleving van glazen platen. 



2'. Over de adhaesie, als bron van Electriciteits-ontwikkeling. 



3°. Over het niet aanwijsbare eener regte grens tusscheu ad- 

 haesie en affiniteit. 



Welke onderwerpen aanleiding gaven tot vele I)eschouwingen on 



