Het indringen v. bijt. sttblitn, op eenen Eikenb. beproefd. 249 



dat men noodig had , de aanvulling driemaal daags te herbalen. 

 Ten einde van den zevenden dag vverd het ingieten geslaakt. 



De boom stond vrij op een grasperk , was in vollen groei op 

 den veertienden Augustus van bet jaar 1841 , toen de proef werd 

 aangevangen. Hij bleef na die bewerking zijne volle kracht 

 behouden , gevende in den overigen tijd van den zomer geen 

 enkel blijk van lijden, hetgeen vooral blijkbaar was uit het ge- 

 regeld aanzwellen der knoppen voor den wasdom van het vol- 

 gend jaar. Hij ontwikkelde dan ook in het voorjaar van 1842, 

 als naar gewoonte , blad en bloem ; de scheuten waren krach- 

 tig, zulk eene menigte van eikels dragende, dat meer dan eene 

 halve mudde daarvan werd verzameld , die alle ontwijfelbare 

 blijken droegen van kiembaarheid. 



Deze eikels zijn in het afgeloopen voorjaar in den grond ge- 

 legd, en staan, naast die van andere eiken in vollen groei. 



Dat de boom van het bijgebragt vergift, builen de plaats, 

 waar hetzelve werkzaam zijn koude, niet geleden had, bleek 

 vooral daaruit, dat hij op den 24"'° October des jaars 1842, al- 

 zoo meer dan veertien maanden na den aanvang der proef, op 

 dezelfde hoogte, waar hij in Augustus des jaars 1841 zeven pal- 

 men in omtrek had, volle zes duim had aangewonnen. 



Het werd bij al die verschijnselen van groot belang , na te 

 gaan, hoe dit gewas zich inwendig verhield. Na geveld te zijn , 

 werd het dwars doorgezaagd onder de geboorde gaten , zoo ook 

 op eene aanmerkelijke hoogte boven dezelven , en dan nog het 

 bovendeel, onder het begin der takverdeeling. De zaagsneden 

 onderzocht zijnde, zag men op al deze plaatsen nieuwe lagen 

 gevormd over het splint des vorigen jaars, die nu de reden aan- 

 wezen van het in dikte toenemen des stams; ook vond men, 

 in overeenstemmende rigling met de kokers, waarin de oplossing 

 van bijtend kwiksublimaat gedurende zeven dagen vertoefd had, 

 ligt bruin gekleurde strengen, van ongeveer gelijken omtrek, als 

 de kokers, afnemende evenwel in uitgebreidheid, naarmate zij 

 hooger opklommen. 



Hierljij bepaalde zich de voortgang dezer strengen niet. Zij 

 liepen ook in bet daar boven geplaatst gedeelte van den stam. 



