Zonderlinge versleening, bekend ond. d. naam v. aptychus. 253 



LEN'ciENNES ook slechts als eeiie gissing wordt voorgedragen, hem 

 niet aannemelijk voorkomt; welk gevoelen hij reeds op de ver- 

 eeniging der Engelsche Geleerden te Bristol in het bijzijn van 

 BüCKLAND en anderen had voorgedragen. 



Hij voegde hier ten slotte hij, dat er gegronde hoop bestaat, 

 dat deze zaak eerlang volkomen zal kunnen worden uitgemaakt, 

 daar hij sedert weinige dagen in het hezit was van twee volle- 

 dige , op wijngeest bewaarde Naulili Pompilii , afkomstig van 

 Ambon, waarvan er een tot onlleedkundig onderzoek bestemd is. 

 Deze beide Exemplaren werden te gelijk aan de Vergadering 

 vertoond. 



I' Na het nu voorgedragene mag men alzoo binnen Aveinig tijds 

 eene volledige kennis verwachten aan de inwendige gesteldheid 

 van dit hoogstzeldzaam schelpdier. 



De Heer mulder zond ter vervulling van zijne spreekbeurt eene 

 voorlezing oi'er de kleurstof des bloeds. 



Die kleurstof is grootendeels bevat in blaasjes, bloed ligchaamp- 

 jes genaamd , die zich helder rood in het slagaderlijk , donker 

 rood in het aderlijk bloed vertoonen. Men had weleer de hel- 

 der roode kleur aan opgenomen zuurstof, de donker roode aan 

 bevat koolstof of koolstofzuur toegeschreven. Doch dezelfde kleur- 

 verandering van donkerrood in helderrood , welke men aan uit- 

 drijving van koolstofzuur en opslorping van zuurstof toekende , 

 wordt ook te weeg gebragt door vermenging van aderlijk bloed 

 met oplossingen van onzijdige zwavelzure en salpeterzure zouten. 



De Heer mdlder vermeldt verder de scheikundige eigenschap- 

 pen dezer kleurstof, die , afgezonderd zijnde , immer donkerrood 

 is, en altijd dezelfde zameustelling heeft, om het even of dezelve 

 uit aderlijk of slagaderlijk bloed is liereid. Tot die zamenstel- 

 ling behoort eene zekere hoeveelheid ijzer, welke daaruit kan 

 worden weggenomen , hetzij door chloor , waarl)ij hetzelve ont- 

 kleurd wordt, hetzij door sterk zwavelzuur, waarbij deszelfs 

 kleur behouden blijft. 



De Hooglecraar meent verder du kleurverandering , die het 

 in de longen ondergaat , niet te moeten toeschrijven aan eene 



17 



