284 OPENBAItE VEHGADERING DER EERSTE KLASSE. 



hij sterke droogte ondervindt * , èn door den vrij algetneenen re- 

 gel, dat op schraler gronden vele gewassen naar evenredigheid 

 meer bloemen en zaden dan op zwaarder land voortbrengen, 

 waardoor natuurlijk de instandhouding dezer gewassen op ma- 

 geren grond zooveel te meer verzekerd is, èn eindelijk ook daar- 

 door , dat de dorheid van den bodem aanleiding geeft , dat vele 

 takken, minder welgevoed, al dunner en dunner uitloopen eu 

 ten laatste in doornen veranderen, waardoor de plant eenige 

 lieschutting tegen den aanval van onderscheidene dieren erlangt , 

 voor haar, op hare onvruchtbare standplaats, zooveel noodza- 

 kelijker dan elders. 



Is de grond daarentegen te sterk zameahangend , die zwaar- 

 dere gronden bieden het krachtigst voedsel aan, waarom de plant 

 zich niet zooverre in de aarde liehoeft uit te breiden. De plau- 

 tenwortels, die den zandgrond iets meer zamenhangendc doen 

 zijn , maken den zwaren bouwgrond , waarin zij indringen , bij 

 voortgezette cultuur, ten laatste altoos eenigzins losser. De groote 

 menigte vocht , die kleigronden , veel meer dan zandgronden , 

 kunnen bevatten vóór zij verzadigd zijn , is de oorzaak , dat zij 

 in het najaar veel meer met vocht vervuld zijn , zoodat zij , door 

 de uitzetting dier waterdeelcn tot ijs , door de wintervorst des 

 te meer verbrokkeld en losgemaakt worden, naarmate zij oor- 

 spronkelijk vaster en meer zameuhangende waren. 



Wordt de grond , bij voortgezette beteeling , door den groei der 

 planten, die haar voedsel uit denzelven trekken, uitgeput, zoo 

 ontstaat er door dienzelfden plantengroei eene nieuwe bron van 

 vruchtbaarheid uit de oiubinding der daar gegroeid hebbende 

 gewassen tot den vruchtbaar makenden luinuis. Naarmate er 

 meer planten door den grond gevoed waren , en deze alzoo meer 

 uitgeput zoude zijn , naar die male wordt er meer humus ge- 

 schapen , en geldt bepaaldelijk hierbij de regel , dat er bij de 

 verrotting der planten meer humus onstaat, dan er bij de voe- 

 ding dierzelfde planten in den grond verbruikt was; welke 



' Dü buitcngemecu drooge zomer van 1842 heeft in vele oorden van ons Vu- 

 dciiünd op de zware klei veel meer iiadcc! gedaan dan op liet zand. 



