VAN HALL, Redevoering. 269 



den overgaande, ja zelfs tot meeldraden, gedeeltelijk ook tot den 

 stamper hervormd, zoodat ten laatste de wanden der vrucht als 

 toegevouwen , of zamengewassen bladen kunnen beschouwd wor- 

 den, aan welke de zaden, even als de knop in de oksel des 

 blads , verbonden zijn. Alle die meer of min bladachtige dee- 

 len stemmen alzoo in hunne wording overeen, en deze zoo ge- 

 heel enkelvoudige oorsprong van zoovele , op het oog zoo zeer 

 onderscheidene, organen is de echt wijsgeerige grondslag der thans 

 in vele opzigten zoowel gevestigde orgaiwgraphie , die, ook hier, 

 éénheid in. de verscheidenheid zoekt. Het is de sleutel tot het 

 regt begrip van den waren aard der zoogenaamde monsters , die 

 in vele gevallen inderdaad niet dan schijnbaar misvormd zijn. 



Ook in de organen der gewassen heerscht alzoo eene zigtbare 

 overeenstemming. Uit ééne bron ontstaan , herhalen dezelfde 

 deelen zich , menigvuldiglijk gewijzigd , soms verdubbeld , of 

 soms ook voor een gedeelte ontbrekend , bij al de soorten , die 

 wij kennen. 



Maar zij herhalen zich niet allen op dezelfde wijze, waaruit 

 eene gi-oote verscheidenheid ontstaat , maar die tevens met orde 

 gepaard gaat. 



Wij zien de honderd duizende planten , die het gelaat des 

 aardrijks versieren , niet in eene blinde wanorde van gedaanten 

 en eigenschappen door een geworpen , maar in die bonte men- 

 geling te herleiden tot eenige groiuhuiniien o£ /r/wn, naar welke 

 een groot aantal soorten geschapen zijn , en die ook hier eene 

 zekere eenheid doen heerschen , welke ook den oukuudigsten vaak 

 in het oog valt. Of zal hij niet van zelve de Peulvruchten , hoe 

 veel verscheidenheid ze ook onderling aanbieden , in één beeld 

 zicli voor den geest stellen? Zal hij dit zelfde niet doen met de 

 Grassen , de f arens , de Zamengestelilm en meer anderen ? Zal 

 hij de onderscheidene individu's cencr plant, hoewel in grootte 

 en kleine wijzigingen in den vorm verschillende, niet lol écu 

 type, de soort lenig brengen? Zal hij niet bij velen cenig ver- 

 band tussclicn die soorts typen herkennen , en deze (ol oenen meer 

 omvattenden vorm , in kleinigheden slechts gewijzigd , tot één 

 gesinchl , de verschil Icude soorten van Eiken b. v. tot éénen ge- 



18 



