A. NUMAN, Over zoogenaamde Steenkalveren. 291 



wordt het hoogst waarschijnlijk , dat , bij eene meer volkomene 

 ontwikkeliug of voldrageuheid , de vruchten niet meer vatbaar 

 zijn, om tiildrooging, verharding, en latere versteening te on- 

 dergaan. Denkelijk is de baarmoeder alsdan, bij het sterven eener 

 vrucht , wegens den meerderen omvang , welke deze heeft ver- 

 kregen, niet meer in staat dezelve te bewaren, maar wordt dit 

 deel veeleer tot uitdrijving des gestorvenen ligchaams aangezet. 

 Blijven de vruchten echter ook nu in het ligcliaam^ der moeder 

 aanwezig, zoo gaan zij tot ontbinding over, en worden bij ge- 

 deelten langs dezen of genen weg uit hetzelve verwijderd, ofwel 

 men vindt de losse beenderen na den dood binnen hetzelve in 

 eene of meerdere klompen bijeenverzameld ' , gelijk daarvan in 

 de verzameling van ziektekundige voorwerpen aan 's Rijks Vee- 

 artsenijschool voorwerpen voorhanden zijn. 



Tot hiertoe hebben wij getracht de Lithopaedi'én , welke in de 

 baarmoeder worden gevormd, waarbij de vruchten in de eivliezen 

 bevat zijn, met dergelijke voorwerpen , bij de dieren voorkomende , 

 te vergelijken. Er bestaan echter ook voorbeelden van Steenkinde- 

 ren, waarbij wel het ligchaam der vrucht eene onikorting bezit , 

 of tot verkalking is overgegaan , zonder dat de vliezen daarin dee- 

 len. Ik ben aan de heusche mededeeling van ons geacht mede- 

 lid der Eerste Klasse , den Hoogleeraar g. sandifobt , de twee 

 volgende , hiertoe betrekkelijke , waarnemingen verschuldigd. 

 De eerste lietreft een ovum linmannm van ruim drie maanden 

 oud , bij hetwelk de navelstreng in het midden over het grootste 

 gedeelte van deszelfs lengte zeer sterk tot eenen dunnen draad 



een guldcD, sterk aangehecht. Uilwendig was deze kogel geheel vcrbeend , ruw , 

 en met kleine uiispatiingcu bezet. Op de plaats der verceniging met de baar- 

 moeder, was deze klomp zachter en meer kraakbeenig. In dit becnacblig omhul- 

 sel , keluelk de iliklc had eener zware schrijfpen, lag een dood, volkomen rijp, 

 mannelijk kind, hetwelk zonder allen reuk was, zijnde uitgedroogd, hard, en 

 Ijebbcnde bel aanzien van gerookt vlccscb. In den kogel was geen bot minste 

 voclit aanwezig. Waarschijnlijk zullen de eivliezen, welke met den utous waren 

 Ie zamcngcgroeid , gelijk daarvan meerdere voorbeelden bestaan , hier het vcrbeendc 

 «r versteende omhulsel hebben uitgemaakt. 



■ VoroTiiEL , a. p. 8. 513. Vxe Nmmr Vrrliumlrlwijen der F.crxic hlnsH' , I). III 

 bl. r,o 31. 



