294 EERSTE KLASSE. 



zijn dan brj den mensch. Dezelve komen echter ook bij de eerste 

 voor. GuRLT * heeft verscheidene voorbeelden bijeenverzameld 

 van eijerstok- , trompet- , en buik-zwangerheden bij het Paard , 

 het Rund, het Varken, het Schaap, en den Hond, door rohl- 

 WEs , coQDET , josEPHi en andere waargenomen. Bij geen dezer 

 gevallen wordt melding gemaakt, dat de vruchten , door eenige 

 kalkaardige of andere stoffen, omkorst waren. 



Zoo veel meenen wij uit de aangevoerde voorbeelden te mo- 

 gen afleiden, dat het ontstaan van uitgedroogde of verharde 

 vruchten bij den mensch en de dieren in gelijksoortige oorzaken 

 moet worden gezocht, en dat zulks volgens dezelfde wetten ge- 

 schiedt , alleen gewijzigd naar het ligchamelijk of physiologisch 

 verschil , dal tusschen dezelve bestaat. 



Hoewel het er nu verre af is, dat wij zouden meenen, door 

 de voorgedragene beschouwingen, het verschijnsel, waarover ge- 

 handeld wordt , volkomen te hebben verklaard , zoo kunnen mis- 

 schien de gegevene opmerkingen daarover eenig licht versprei- 

 den. Indien wij niet dwalen , zoo bestaat er tusschen de vor- 

 ming van het Lithopaedion en andere steenachtige zamengroei- 

 sels, welke in de levende ligchamen derzelver aanwezen verkrij- 

 gen , b. V., pis-, maag-, en darmsteenen, in eenige opzigten 

 overeenkomst , doch ook in sommige verschil. Zij komen na- 

 melijk in zoover overeen , dat de uitgedroogde faeliis tot eene 

 uitgebreide kern dient voor de aanzetting der kalkachtige om- 

 korstiiig , gelijk veeltijds kleinere ligchamen tot punten van aan- 

 trekking verstrekken der stoften , waaruit de overige steenen zijn 

 te zamengesteld. Bij de Lithopaedion echter gaat de aanzetting 

 van buiten naar binnen voort, dewijl de kalkvorming al meer 

 en meer tot in de zelfstandigheid van hel ligchaam der vrucht 

 doordringt, zoodat het eindelijk, bij een genoegzaam langdurig 

 verblijf in het moederlijke ligchaam, somwijlen als geheel in 

 eene kalk-massa veranderd wordt, terwijl de aard- of zoutachtige 

 deelen bij andere steenvormingen zich steeds rondom den kern 

 laagsvirijze naar Imitcn aanzetten , waardoor dezelve zich al meer 



' hehrbmh , n. s. ir. Th. 1. .S. 25i— 256. 



