A. NUMAN , Over zoogenaamde Sleenkalveren. 295 



en meer vergrooten eu in zwaarte toenemen. Het is mij niet 

 bekend , dat er Lithopaediën gevonden zijn , die inwendig ver- 

 harding of versteeniug hadden ondergaan , waarbij de uitwendige 

 oppervlakte daarin niet deelde. 



De Steenkinderen worden gedragen , zonder — met uitzonde- 

 ring van enkele gevallen (Zie bladz. 283) — tot bijzondere na- 

 deelen voor de gezondheid of het leven der moeders aanleiding 

 te geven , of pijnlijke beleedigingen en ontaardingen der deelen , 

 waarin zij huisvesten , te veroorzaken , gelijk zulks met andere 

 concrementen , namelijk in de pisblaas, de darmbuis, de gal- en 

 speekseLbuizen , steeds het geval is. De hooge leeftijd van 70, 80 en 

 90 jaren , welke enkele vrouwen hebben bereikt , die , gedurende 

 vele, ja meer dan 50 jaren, een Lilhopaedioii hadden rondgedra- 

 gen , bewjst genoegzaam , dat de levensverrigtingen bij dezelve 

 niet aanmerkelijk moeten zijn gestoord geworden. Men zal in de- 

 zen de heilzame zorg der Natuur voor haar zelfbehoud niet mo- 

 gen ontkennen , waarmede zij , door de omkorsting van het afge- 

 storven ligchaam met eene zachte kalklaag, het gevaar tracht af te 

 wenden van beleedigingen der inwendige deelen, welke zouden 

 kunnen worden te weeg gebragt , door het ontstaan van uitste- 

 kende beenpunten aan den teruggebleven Jaetus. 



Het is mede opmerkelijk , dat de Litkopaedién niet in grootte 

 schijnen toe te nemen , naarmate dezelve langer in de ligchamen 

 aanwezig blijven. Immers het blijkt niet , dat de Steenkinderen , 

 welke den langsten tijd gedragen waren, den grootsien omvang 

 hadden verkregen ; zoodat zij dan ook in dit opzigt een verschil 

 met de overige steenvormingen opleveren, welke doorgaans eene 

 meerdere uitbreiding verkrijgen, naar gelang van derzelver lan- 

 ger verblijf in de ligchamen. Het schijnt dus, als of de Natuur, 

 wanneer de verkalking van het Lilhopaedion eene bepaalde vol- 

 komenheid heeft verkregen, de verdere aanzetting doet ophouden. 

 Wij vinden echter de zwaarte der Steenkinderen, welke van tijd 

 tol tijd zijn gevonden , niet altijd opgegeven. 



Er komen wijders voorbeelden voor van steenen, in de baar- 

 moeder ontstaande, zonder dat daarin de overblijfselen eener 

 vrucht bevat zijn , en tot welker ontstaan geenszins eene vooraf- 



