58 FILICES. 
Appendix. 
Quatuor jam anni et quod excedit elapsi sunt, ex quo disquisitiones supra descriptas de structura 
et vegetatione filicum arborearum institui; durante hoc temporis spatio a cl. 4fdolpho Brongniart (in: 
Histoire des Végét. fossiles, fasc, 2.) observationes quaedam ad eandem materiam spectantes in lucem sunt 
editae, quae autem cum non congruant cum descriptione mea de crescendi ratione filicum arborearum ab 
re non fore existimavi verba nonnulla de sententia hujus autoris hac de re divulgata adjicere, 
Caudex filicum arborearum compositus est secundum Brongniarti descriptionem (l. c. pag. 154.) 
ex tela cellulosa amyli globulis farcta, in quam fasciculi vasorum sunt immersi, qui cum petiolorum fasci- 
ciculis vasorum quoad structuram conveniunt, at sunt majores et quorum quisque compositus est ex variis 
fasciculis et fibris plures petiolos adeuntibus. Hi vasorum fasciculi in filicum arborearum caudice in circu- 
lum sunt dispositi. 
Quod attinet ad crescendi rationem caudicis filicum arborearum, plane illum convenire contendit 
Brongniart cum caudice plantarum monocotyledonearum, quum non majorem adipiscatur diametrum et per 
totam longitudinem eandem conservet formam. Proprietatem autem his plantis hancce inesse ait: caudicem 
eodem modo, quo evolutione gemmae terminalis sursum. crescat, etiam elongatione partium jam dudum 
formatarum augeri, quod ex frondium cicatricum in longiorem formam distractione, praecipue autem ex 
majore illarum distantia in inferioribus caudicis partibus eluceat, quum in ceteris plantis arboreis caulis 
nullum augmentum longitudinale capiat, ex quo partes plane sint evolutae. 
Patet itaque, cl. 4dolphum Brongniart ex observationibus suis contraria omnino argumenta dedu- 
cere, quam quae ex disquisitionibus supra descriptis conclusi, quum dixissem, filices arboreas cum Monocotyle- 
donibus crescendi ratione minime convenire, et a plantis phanerogamicis praecipue hac ratione differre, quod 
earum caudex sola apicis eyolutione augmentum capiat. Quod attinet. ad caudicis ejusque singularum par- 
tium structuram et ab illa pendentem novarum partium evolutionem, supra jam satis demonstrasse credo , 
filices arboreas toto coelo a plantis monocotyledoneis differe, ileriorem. itaque hujus rei explanationem 
supravacaneam existimo. Quod autem ulteriorem partium jam 1 spectat , hac de re 
certiora affere nequeo, quum mihi nonnisi breyes caudicum partes abscissas ssh occasio oblata fuerit; 
attamen moneo, hanc elongationem evolutarum caudicis partium (etiamsi omnium filicum arboreárum, nec 
nisi quarundam specierum caudicibus propria sit) minime pro diagnostico charactere vegetationis ad 
plantarum habendam esse. 
Observamus enim etiam quarundam aliarum, crescendi ratione omnino cum Dicotyledoneis con- 
venientium, plantarum ramos primo anno non totam longitudinem mancisci, sed per pues annos non solum 
gemmae terminalis evolutione, sed etiam internodiorum prioribus annis l majores: 
evadere, ex gr. in Thuya, Iunipero. Mc itaque per majus temporis spatium durans incfenfétrih neque 
filicibus arboreis est peculiare, neque quae supra de vegetatione terminali dixi refutantur, quum haec elon- 
gatio solum ab ulteriore formatarum jam partium evolutione pendeat, nec autem cum noyarum partium for- 
matione in inferioribus caudicis partibus conjuncta sit. 
** 5e 
E 
Ut moneamus necesse est, nonnullas species, quarum caudices amico nostro aestumatissimo, ut eos 
anatomice exploret, Alsophilarum nomine tradidimus, rectius nunc pro Cyatheis haberi, igitur in poginis 
antecedentibus pro 4lsophila Schanschif, et 4. vestita legendum est: Cyathea; atque Chnoophoram tam- 
quam subgenus 4lsophilae introducemus. Martius. 
