06 POLYPODIACEAE. X. DICKSONIA. 
X. DICRKHSONIA L'Hzar., Su, Sw., F.. Dx. 
Dennstáüdtia , Dznwg. — Nephrodii spec. Micg. 
Sori marginales distincti; capitati, mNpusto ex apice venae orto, membranaceo, 
extrorsum dehiscente; involuti lobulo frondis fornicato, unacum soro replicato, in- 
dusiumque amplectente vel cum eo concrescente; (ideo quasi emergentes inter labia 
indusii marginalis circumcirca clausi, s. perisporangii Hgpw. BrEnwm.) 
Caudex arboreus assurgens, aut herbaceus repens. Frondes spectabiles, saepe 
decomposito - partitae. 
1. DICHSONIA rzEwNERA.. Tab. LXVI. basa Fig. I. 
D. caudice repente ramoso; fronde tripinnato-partita glabriuscula; pinnis pinnu- 
lisque acuminatis, laciniis remotiusculis oblongis obtusis e basi cuneata in rhaches 
decurrentibus semipinnaüfidis vel sinuatis antice crenatis, lobis obtusis subcurvatis 
sinuato-subdentatis emarginatisve, quovis imo antico longiore; soris majusculis. 
Dicksonia tenera, Presl. Delic. pragens. 1. p. 189., collato specimine originali. 
Dicksonia adiantoides, Link. Hort. FH. berol. II. p. 9., collato specimine auctoris. 
Anne quoque 7Pilld. Sp. pl. P. p. 488. cum synom., mihi valde dubium. 
Caudex horizontaliter in terra repens, magnaque ex parte emersus, teres, crossitie digiti, flexuosus, 
simplex aut ramosus, interdum in duorum pedum longitudinem extensus, paleis parvulis subulatis castaneis 
basi albis sursum spectantibus et in apice caudicis ramorumque convergentibus adspersus, deorsum agens 
radiculas teretes flexuosas simplices aut divisas. Frondes plures subalternatim e caudicis ramorumque fle- 
xuris surgentes, erectae, 5 — 6- pedales. Stipes 3 — 4 spithamas longus, strictus aut superne parum fle- 
xuosus, basi teres nigricans, crassitie digiti minimi; sursum paullatim attenuatus viridis, in facie anteriore 
sulco profundo exsculptus, dorso valde convexus, ad latus utrinque linea prominente instructus, junior ad- 
spersus paleis subulatis, 1 — 2 lin. longis, castaneis basi albo- pellucidis, atque praeterea pilis paullo 
minoribus albis, utrisque patentibus. Stipitis intra pinnas continuatio, s. rhachis, similis, sulco tamen minus 
profundo et latiore, angulisque elevatis in duas cristas pallidius virides, quae in rhaches pinnarum trans- 
eunt. Frondes in laminam spectabilem ovato - triangularem expansae. Pinnae lanceolatae, acutae, in utro- 
que latere 20 — 28, subhorizontaliter patentes, infimae sesquipedales subopp i magis ma- 
gisque diremtae, distantia inter pinnas cujusvis jugi subpollicari, inter singula juga dáfünia dodrantali, sur- 
sum minore. RHhachis partialis pinnarum ima basi nonnihil dilatata, ibique pariter ac ad axillas pinnularum 
paleis quam reliquae longioribus adspersa, figurà rlacheos communis. —Pinnulae lanceolatae acuminatae, ?0 
— 24 parium, breviter petiolatae atque a se invicem discretae, exceptis summis paribus, quorum 4 — 5 pin- 
nulae penultimae paucas lineas longae basi confluunt , ultimae totidem omnino in cuspidem angustam crenato- 
serratam sunt attenuatae,  Laciniae pinnularum 3— 5 lin. longae in quovis latere 15 — o4, inferiores re- 
motiores; inter se invicem fere liberae atque vix nisi cristulà tenui e basi decurrente leviter connexae, cir- 
eumscriptione oblonga aut angusto-oblonga, lobatae aut lobato-pinnatifidae, lobis utrinque 2 — 3 alternis 
cuneatis emarginato-bilobis, lobulo minore sorifero. Horum vero loborum ille, qui antice positus, semper 
