194 SALVINIACEAE. I. AZOLLA. 
4. AZOLLA MICROPHYLLA. Tab. LXXIV. LXXV. 
A. depressiuscula , circumscriptione suborbiculari; caulibus subpinnato -radiatim 
ramosis, ramulis ultimis confertis; foliis superioribus papillosis oblique ovatis obova- 
tisve, (a facie superiore sibi) incubis, inferioribus hyalinis oblongis majoribus pla- 
niusculis; radiculis crebris aequalibus nudis. 
A4. microphylla, Kaulf. Enum. Fil. p. 275. collatis speciminibus. 
Salvinia A4zolla, Raddi. Fil. bras. p. 2. t. 1. f. 5. (pessima) exclus. synon. Azol- 
lae magellanicae. 
-4. magellanica, JFilld. Spec. pl. . p. 581. INr. 1. ex parte. 
Plantula parva, diametro unguiculari, pollicari aut raro majori, aquis innatat in greges numerosis- 
simos consociata, qualis Lemna minor, quacum interdum promiscue crescens observatur. Caulis tenuis, 
filiformis, brevis, in ramos plerumque divellitur nonnullos , patentes, ipsi similes, alternos, ramulosos, ramu- 
lis pariter alternis, ternis, quaternis vel quinis, extimis sibi magis approximatis, lineam dimidiam ad duas 
longis. Radices plurimae e facie inferiore caulis ramorumque prodeunt, aliae paucae quoque ex alis folio- 
rum in superiore parte, filiformes, simplices, nunc breves, nunc (uti videtur in aquis, quae vento altius 
agitari solent) longiores, longitudine unguiculari ad bipollicari, strictiusculae vel parum flexuosae, versus 
apicem saepe nonnihil incrassatae atque prima juventute spongiolà conicá vestitae, albidae aut versus surcu- 
lum rubentes viridesve. Folia mere cellulosa, cauli ramis et ramulis oblique adnata, per quatuor series 
disposita, directione subhorizontali expansa, inde plantulam tamquam desuper depressam sistunt, in novellis 
partibus sibi approximata atque imbricata, ita ut axin foliigerum ibidem omnino cooperiant, in adultioribus 
magis magisque remotiuscula, attamen semper fere sibi contigua. Sunt autem haec folia diversae indolis: 
alia, quae duas series inferiores efficiunt, paullo majora, lineae 1, 4 vel £ metientia, lato - ovata, oblonga 
aut elliptica, passim hinc antice sinu latiusculo obtuso excisa indeque acutiuscula, basi latiore in caule ses- 
silia ejusque partem amplectentia, horizontaliter patentia, compage tenuiore subdiaphana. Cellulae, quibus 
constant, oblongae sunt utrinque attenuatae vel rhombeae, in series subregulares dispositae; marginales 
parietibus gaudent tenerioribus, interiores autem multo crassioribus, quo fit, ut folia haec inferiora in uni- 
versum albida aut rosea centro virescant atque lato- marginata appareant. In plantula natante haec folia 
aquà imbuta atque humidula observantur.  Desuper inspecta haec succubo- imbricata videntur, a facie vero 
inferiore inspecta incuba. Folia superiora inferioribus tertia parte minora, duas constituunt series pariter 
alternas, desuper visas sibi incubas atque, quum singula paullo altius inferioribus cauli innascantur, illorum 
seriebus haud exacte oppositas; attamen ejusdem lateris folium inferius et superius sibi quasi opposita ap- 
parent, quia illud quam hoc majus est. Sunt vero haec folia superiora ovata vel obovata, obtusiuscula, 
minus horizontalia, sed oblique adscendentia; compage firmiore indeque viridia, in parte viridi papillis te- 
nuibus albidis obsessa indeque holosericeo-nitidula, margine eleganter celluloso diaphano alba vel rosea. 
Nonnunquam fit, praesertim in apicibus ramulorum, wt folia inferiora margine sursum flexa margines folio- 
rum superiorum prehendant. In planta viva haec folia superiora aquà, cui innatat, vix imbuta, sed sic- 
ciuscula apparent. 
Organa propagatoria fere sessilia in facie inferiore caulis juxta radices provenientia atque deorsum 
spectantia, nunc in eodem individuo una nunc in diversis segregata mihi obviam venere; licet dimorpha, 
utrum sexus functione qualis in Phanerogamis obtinet destinata sint, dubito, ideoque quod masculi nomine 
insigniri solet calyptratum, quod foeminei indusiatum appello. 
