4 ORD. L GEN. L SCARABÆUS 
o o & 6 
FLO RP CPOME MAR 
Sierd Arte dl 
TOE CA ONE 
t. VIRIDICORUSCUS. 
IC in noftra regione omnium maxime vulgaris &, propter egregium 
colorem viridem corufcantem, pueris admodum amatus, & inter lu- 
foria babitus. Ex viridi hujus beftiæ colore rutilum quoddam aureum ita re- 
fplendet, ut ad vivam imaginem coloribus exprimi nequeat. 
Prater bunc & alii dantur, invicem variantes: nimirum. 
Chalcocorufcans cum maculis albis. 
Viridicorufcans cum maculis albis.. 
Candens, aureorutulans fine maculis. 
Verum bi Nature lufus effe mihi videntur. : 
Habere autem hoc fingulare ammadverti, quod octo amplius dies abfciffo. 
capite truncus. vivat, quin etiam, quum folis radiis fovetur, tunc adhuc pro- 
currat. 
Habitat hzc fpecies, quam hic depinxi, etiam in Ifequebo. 
2. VIRIDIS. GERMANUS. 
Quod ad formam, priori congruit ; fed quantitate differt. Viridifplen- 
tior eft colore quam prior; furfum deorfum. : 
Habitat in Germania. 
4 METALLICUS SEU ÆNEUS. 
Reperitur in Germania, & tertia parte vaftior eft quam N°. r. Neque 
adeo negare aufim , peculiarem effe fpeciem beftiæ: nifi forte difcrimen ali- 
menti & coeli plagæ fatis aptum fit, ad excitanda ejufmodi, & multo etiam 
majora difcrimina. Colorem refert Marcafitz levigatæ ex quo nobis calceo- 
rum fibule atque inaures conficiuntur: & praterea igneo quodam fplen- 
dore refulget. 
Dorfum & elytra fine ullo ordine maculis albis funt interftinéta. 
i 3. OR- 
