23 L BENDE. L GESLACHT. KEVERS. 
131.! DEI CYLINDER: 
“Dit Kevertje valt in Ooftindien dog zeer zeldzaam. Op de kop van het 
zelve zit een klein doorntje, 't welk de wyfjes van deeze fpecies ontbee- 
ren. Kort achter de kop is het ruggedekfel laag, maar aanftonts omhoog 
reizende formeert het ook , gelyk de twee voorigen , de figuur van een halve 
maan. De dekfchaalen zyn fyn geribd. Het geheele dier is van een lang- 
werpige gedaante, zeer hard en blinkend zwart. 
132. DE KNOBBELRUG. 
Op den kop van deezen zit gelyk in de voorigen een fcherpe doorn. Op 
het ruggedekfel zit een groote dikke knobbel, welke bykans den geheelen 
rug bedekt. De dekfchaalen zyn omtrend glad. Het geheele dier is blin- 
kend zwart, doch van onder zeer ruig door mooi Orange hair. 
„Ik ken zyn Vaderland niet. 
133. DE ALGERYN. 
‚In deeze zeer zeldzaame Kever moet men zich verwonderen over het net 
en cierlyk maakfel van zyn rug en dekfchaalen. Wanneer men het rugge- 
fchild van naby befchouwd, is het met duizenden van kleine knopjes bezet, 
en over de dekfchaalen loopen in de lengte derzelven eenige nette fyne 
rechte ribbetjes, tusfchen welke de dekfchaalen even gelyk het ruggefchild 
gefigureerd zyn, doch een weinig grover. Het geheele dier is van onderen 
en booven bruinzwart. 
In "t. Kabinet van den Heer. C. B. Voer. Uit Algiers. 
3434. DE GERIBDE DREKKEVER. 
"Van dit geflacht zyn ’er in Nederland verfcheidene fpecies, die niet zeer 
in gedaante, maar meeft in kleur verfchillen, en wyl ik dezelve nooit ge- 
paart heb kunnen vinden, weet ik niet of dit het onderfcheid tusfchen man- 
netje en wyfje is, dan of het een fpeling der natuur is, dan of het onder- 
fcheide fpecies zyn. De gemeenfte zyn mooi donker blaauw en van onde- 
ren fchitterend violet. Anderen zyn van boven donker groenachtig en van 
onderen zo groen als een blinkend gefteente. Anderen wederom zyn by- 
kans zwart. Zy leeven meeft in de Paardemeft en fnorren in den avond 
langs de wegen; doch uit een voorzichtig inftin&, dat de groote Schepper 
welke hen als vooruitgedacht heeft, verbergen zy zich by dag tegen het 
roof gevogelte, en graven onder de verfche Paardemeft, waar uit zy hun 
voedzel haalen, elk voor zich, een nauw rond gat, ftyl neder in den grond, 
en zoo diep, dat de langíte kromme bek van het roof gevogelte hen niet 
kan bereiken. 
135. DE 
