qo L BENDE. H. GESLACHT. MESTKEVERS. 
3. GROOTE ZWARTE MESTKEVER. 
Deeze is de grootfte der Meftkevers, die ik gezien heb, en beruft in het 
Kabinet van zyne Doorluchtigfte Hoogheid den Heere Prince van Orange. 
De rand van het platte bekkeneel is zeer weinig ingefneeden, maar als 
gegolfd met halve ronden: midden op het bekkeneel zit een korte hoorn, 
die een weinig achterover geboogen en ftomp is. 
Even achter het hooft reift de rug fteil omhoog, en maakt een vreemde 
zeer breede vooroverfteekende verhevenheid, die in het midden twee knob- 
beltjes, en aan beide zyden een dikke fcherpe punt of doorn heeft. 
De dekfchaalen zyn glad, maar gerand, gelyk het ruggefchild. De dyea 
en beenen zyn by uitnemenheid grof en fterk. De voeten aan de voorpoo- 
ten zyn kleiner dan die van de midden en achterpooten. 
De beenen der voorpooten zyn breed, en buitenwaards bezet met drie 
fterke tanden, en binnewaards met een fcherpen langen doren, naaft wel- 
ken het achterfte lid van de voet ingeleed is, maar de beenen van de mid- 
den en achterpooten zyn van een ganfch andere gedaante, om dat die tot 
een andere einde, gelyk in de præmisfen gezegd is, gefchikt zyn; waarom 
ook het achterfte of eeríte lid der midden en achtervoeten ganfch anders dan 
in de voorvoeten gemaakt is, wyl het door alle deeze knobbels, uicfteek- 
fels, en dorens zich met groote kracht in de meft kan voortftooten, wan- 
neer het de pooten eerft voorwaards ingetrokken heeft. 
De kop en het ruggefchild zyn als van fegryn leer, ligt geknobbeid, maar 
de dekfchaalen zyn glad. Aan het geheele dier is alles koolzwart. 
44 GROENGLANZIGE MESTKEVER. 
‚De rand van het bekkeneel in deeze fchoone Meftkeyer is niet ingekorven. 
Op het midden van het bekkeneel zitten drie kleine knobbeltjes, van welke 
de twee buitenfte doornachtig zyn. 
. Het maakfel van het ruggefchild heeft veel overeenkomft met dat van de 
voorige groote zwarte Meftkever, doch de knobbels en twee fcherpe punten 
in de voorige, zyn hier alleen kleine verhevenheeden. Voorts is het rugge- 
fchild glad, doch van een allervreemfte figuur. De dekfchaalen zyn geribd 
en zeerligt gerand. Het maakfel der pooten is als dat van de voorige. De 
kleur van dit dier is blinkend groen ter plaatfche, daar het licht op hetzelve 
valt, doch byzonder aan de buitenzyde: maar boven op den rug wordt het 
groeh zoo donker, dat het trekt naar het zwarte: doch de kleur der holte 
en buitenrand van het ruggefchild is noch te fchilderen, noch te befchryven, 
en verandert van verf, naar maate dat'er het licht opvalt; het goudgeel, 
de gloeijende koperkleur, en het groen van de Amatyft zyn onder een ge- 
mengeld, en de glans behoeft voor geen edel gefteente te wyken. De kop 
en pooten zyn zeer donker groen, dat naar het zwarte trekt. Deeze Tor 
leeft in Ooftindien. 
5. VER- 
