L BENDE. V. GESLACHT. MOLLEBEGRAVERS. 55 
bakjes volgen , zynde geel van kleur. Dezelve fchieten binnenwaards vit de 
fpriet, en maaken met het bruine kelkje te faamen eene knop uit, zynde het 
bovenfte lid als een omgekeerd bakje om het vorige te fluiten: fchoon dee- 
ze leden zoo dicht niet tegen elkandren fluiten als die van de Kevers, maar 
evenwel dichter, als die van de vliegende Harten. Hier verbeeld by lett. A. 
PI. xxx. F. 1. In den bek zitten twee groote en fcherpe fnytanden of fchaa- 
ren, behalven twee weekeren, die met ftyve borftels bezet zyn, en dan 
nog twee paar voelders. Het ruggedekfel is niet verheven maar platachtig 
en fchildsgewyze met een meer of minder randje. Zy hebben een klein len- 
denfchildje. De dekfchaalen zyn ook platachtig, en van achteren als afge- 
fneeden. Zoo dat zy het geheele achterlyf van het dier niet dekken, maar 
vier ringen daar van open laaten, die achter uit fteeken. De fcheenbeenen 
en voeten der voorpooten zyn van een zeer vreemd maakfel, en bier, zoo 
als zy door het vergrootglas zich vertoonen, by het dier verbeeld, on- 
der letter B. De beenen zyn zeer breed ter plaatfe daar de voet inge- 
leed is, en die heeft aldaar twee fcherpe punten , voords is dit deel hol 
ingeboogen , waar door het de gedaante heeft van een holle beitel. De 
voeten beftaan uit vyf leeden waar onder de klaauw gerekend is, de 
leden der voeten zyn zeer breed, zoo als op de plaat afgebeeld is, en met . 
Zeer ftevige buiflelo, vooral op de zyden bezet en vci breed. Doch deeze 
leeden zyn in de midden- en achterpooten veel fmaller. 
_ Wanneer zy vliegen draaien zy den buitenrand der dekfchaalen , tegen den 
aart der andre Torren, fteil om hoog, en leggen dus de dekfchaalen tegen 
elkandren. De voorpooten fteeken zy insgelyks om hoog, en voor uit: 
de middenpooten fluiten zy alsdan krom tegen de borft, en de achterpooten 
fteeken' zy recht achter uit, en maaken een fterk gefnor in. hunne zeer fnel- 
le vlugt. 
Aanmerkelyk is de wyze fchikking van den Grooten Schepper in het for- 
meeren van alle deeze deelen, en in het byzonder van de voorpooten dezer 
dieren, tot het einde en gebruik, waar toe zy gefchikt zyn, en verwonde- 
renswaardig de natuurdriften en kunftvermoogens, welke aan deeze Torren 
gegeeven zyn. Haar werk in de waereld is de lyken der kleine viervoetige 
dieren en byzonder die van de mollen onder de aarde te helpen, en den 
ftank dezer rottende dieren uit de lucht te weeren. Tot dat einde aazen 
zy zeer gretig op deeze doode ligchaamen en hebben zulk een fyne reuk, dac 
zy op een ongelooflyken afitand de reuk van een doode rottende mol kun- 
nen gewaar worden. Meenigmaalen heb ik veele dagen op allerly plaatfen, 
en in alle hoeken, te vergeeffch naar één van deeze Torren gezocht, maar 
zoo ras kon ik geen doode mol magtig worden, en die op den open grond 
werpen , of kort daar na zag ik twee en vervolgens meerder van deeze 
"Torren aankoomen, die zich terftont-onder de mol begeeven en met hunne 
fchopsgewyze beenen en breede voorvoeten de aarde onder de mol rulte- 
loos in het rond uitwerken, zoo dat de mol allengskens in den grond zakt, 
zonder dat men eenige van deeze arbeiders van buiten kan gewaar worden. 
Zy kunnen met hun vieren of vyven zulk een doode mol geheel onder den 
grond helpen binnen vierentwintig vuren, en zullen daar niet van proeven, 
voor 
