L BENDE. IX. GESLACHT. KLUCHTSPEELERS. 63 
e e > e 
NEGENDE GESLACH T. 
KLUCHTSPEELERS. Ph 323. 
Sprieten welke allengskens dikker worden, eenigfins knotsgewyze, zynde de leden 
ep het topeinde van een gefcheiden. 
De fcheenbeenen der voorpoten zeer breed. 
. Hollighedin în de borfé en buik, binnen welke de pooten kunnen ingetrokken en 
verborgen worden. 
E fprieten beftaan uit elf leden, gelyk die der meefte torren; zy zyn 
15 van onderfcheiden gedaante en kleur, gelyk by Letter A. Pl. xxxir. 
Ne, r. beneden het vorige geflacht vertoond wordt. De bovenfte leden der 
fprieten , welke.knotsgewyze in de drie vorige geflachten digt op een zitten, 
zyn in dit geflacht van een gefcheiden, zoo dat men duidelyk den fpil zien 
kan, die hen vereenigd. De fprieten zitten op het bekkeneel voor de oogen. 
Zy hebben in den bek twee tamelyk groote fchaaren. Het voorname ken- 
merk, dat hen van andere geflachten onderfcheid, beftaat in zes groeven om 
de pooten in te kunnen verbergen, van welke de twee vooríte in de borit 
en de vier anderen in den buik gevonden worden, en geformeerd worden 
door de hoornachtige ringen die de borft en buik bekleeden. 
^ Men kan ZICh paun-ljlre van lagekon onthosden; wanneer men dcczc die- 
ren in hunne natuurlyke levenswyze nagaat. Zy leeven veeltyds onder de 
Schaarbyters en Mieren in zandige gronden, en worden van dezelve ver- 
volgd en aangetaft om hen tot aas te gebruiken; maar, zoo rafch zy ge- 
waar worden, dat zy aangetaft worden, trekken zy hunne fprieten, en 't 
grootíte gedeelte van den kop, onder het ruggedekfel, en fluiten den kop 
digt tegen de borft: op ’t zelfde oogenblik trekken zy hunne pooten in, en 
laaten zich rollen of vallen, zich verlaatende op hunne zeer harde bekleed- 
fel, en alsdan kan men hun paauwlyks van een rond kluitje aarde ondrfchei- 
den. Eerft verbergen zy hunne voeten achter de breede fcheenbeenen, ver- 
beeld by Lett. B. en dan de fcheenbeenen in de bovengemelde holligheden, 
en weeten voords alle de leden zoo digt in een te fluiten, dat zy nergens 
kunnen gekwetft worden. In dien toeftand veinzen zy zich geheel dood te 
weezen, en laaten zich door hunne vyanden draagen en fleepen zoo ver zy 
willen, en wanneer deeze meenen den prooi wel geborgen te hebben, loo- 
pen zy weer wech; en indien zy op nieuws aangevallen worden, handelen 
zy, gelyk te vooren, tot dat hunne vyanden moe worden, en veel moeite 
en tyd verfpild hebbende, hen laaten loopen.  ' 
Schoon dit geflacht vliesvleugels heeft, heb ik hen nooit Vilegende, ge- 
vonden, 
