o R D. II. GEN. IV. A R U N D I N A R I I. 31 

 12. STENOCORUS PARVUS PÜNCTATLJS. 



Malta minor prsecedente. Colores iidem, fed différant macula?. Haud 

 vülgare animal; domicilium latet. 



13. STENOCORUS VIRIDIS. Tab. xxvii. 

 Totus fiavo vlridis, rarus. 



14. STENOCORUS FLAVUS MINOR HOLLANDICUS. 



In multis cum majore N°. VI convenit, non adeo flavus tarnen. Elytra 

 multo molliora, apicibus atris. 



GENUS Q U A R T U M. 



^RUNDINJRII. 



'internée ocuïique, ut in Stenocorts. 

 Elytra baud truncata. 

 Fmora pojtica fpina infirulia. 



STRUCTURA pedum ex quatuor tarfis condantium ; 3c antennarnm 

 ex undecim articulis conftruCtarum primse fpeciei ad literas A & B cerni- 

 tur. Xarfi pedam hic a fopcriorc parte Ipcdandi, plus minusve convexi 

 inferne plani, & rigidis afperifque feiulis denfe obfiti. Ungues duo adfineni 

 üDguiculse magis transverfales, quam in aliis Scarabseis, & inde fummi Nu- 

 minis Providentia elucefcit, quum arundo, in aquis crefcens, iis pabulum 

 fit, ex qua ventis dcjicerentur, & in aqua fubmergerentur, nifi fetulis pe- 

 dum, & incurvis transverfalibus unguibus arundincm amplederentur, adeo 

 ut vix inde divelli pofllnr. 



I. ARUNDINARIUS NITENS. 



In Hollandia vulgaris: maxime nitet, immo aüi aeris fulgentis inilar, alli 

 inftar viridis ^ris: non minus magnitudine variant. Mares vulgo femellis 

 triplo minores. Lente confpeéti elytra variis charafteribus pifti videntor, 

 feriatim in elytris difpofitis, & Iridis colores mentientibus. Caput & an- 

 tennas magis paUefcunt, nee adeo uitent, quam thorax dorfumve. Tarfi pe- 

 dum nigri. 



3. ARÜN- 



