Aanspraak van den Voorzitter. 11 
Deze Opera, met de meeste toejuiching ontvangen, schonk niet 
alleen eene nieuwe wijze van componeren aan de Muzijk, maar 
verzekerde aan cnerumnr eene Europesche vermaardheid. Lodoiska 
werd opgevolgd door Eline, le Medee, les deur Journées, en 
nog verscheidene verdienstelijke Opera's. «Na zijne vestiging in 
de hoofdstad van zijn aangenomen Vaderland, werd hij benoemd 
tot: Lid-der-Vijfde. Klasse van / Academie royale des beauxt-arts;, 
en wijdde, hij zijn geheel leven aam zijnen zoo geliefden arbeid. 
Den 12de December 1808 benoemd tot Geassociëerde. der 41e 
Klasse rvan het Koninklijk Nederlandsche Instituut „was, hij. altijd 
bij uitnemendheid bereidvaardig die, Klasse met zijnen raad, zijne 
inlichtingen en dadelijke hulp, zoo dikwerf zij dit wenschte, van 
‘dienst te zijn. Crenvomr overleed 15 Maart 1842; zijne ver- 
diensten. zijn. en: blijven onvergetelijk. 
Belangrijk was insgelijks het verlies door deze Klasse. onder- 
gaan in haren verdienstelijken Correspondent: 
JOHANN” HEINRICH DANNECKER, te Stüttgart. 
JOrANN HEINRICH DANNECKER, geboren in Stuttgart, den 1542 October 
1758, was een der-meest verdienstelijke Beeldhouwers onzer eeuw; én 
misschien de éénige, die waardig was, geplaatst te worden naast 
den Deenschen ruorwarpsen, en Italiëns roem, CANova. DANNECKER, 
met eenen voortreffelijken aanleg begunstigd, ontving zijne op- 
leiding in de Akademie, door Hertog kaner gesticht. Door dezen, 
zijnen “weldoener, naar Parijs gezonden, werd. hij de leerling 
van pasou. … Van dáár begaf hij zich naar Rome; doch in 1810 
teruggeroepen, werd hij- door zijnen” Vorst benoemd. tot Professor 
in de Beeldhouwkunst; en met dé Orde van Burgerlijke Ver- 
diensten gekroond. In Stuttgart en in hare: omstreken vindt men 
een groot aantal”zijner kunstvoortbrengselen: Eene ceres, en pacHus 
in het Koninklijk Paleis te Stuttgart aanwezig; de Busten van LAVATER 
en GrEvCK, maar vooral die van scmmrer, en eene levensgroote Ar1- 
ADNE, op eenen tijger zittende, worden als voortweffelijk geroemd. 
De laatste zag ik in Frankfort-aan den Main, in de Beelden 
gaanderij van den kunstminnenden Bankier perumann; de uitvoe- 
ring is meesterlijk. In 1826, op mijne reis naar Zwitserland, 
door Stuttgart trekkende, swenschte: ik den verdienstelijken kun- 
