Aanspraak van den Voorzitter. 9 
ontwaken deed? Met gerustheid vraag ik dit aan u, Nederlan- 
ders! aan u, wier voorbeeld dit alles zoo duizendwerf beves- 
tigde! want op welk volk werkte dit alles beslissender, en werkt 
zulks nóg, dan op u! 8 
Ja, de geweldenaar moge steden en Landen rooven, de Vol- 
ken tot wanhoop voeren en zich zelven alyermogend wanen. Zijne 
razernij verwoest eindelijk zich zelve, en de vloek der eeuwen 
kleeft op zijne gruwelen! Maar de Kunsten, gekroond met de 
achting van millioenen redelijke bewoners dezer aarde, stichten 
zich zelve duurzame zetels in aller hoofden en harten, en schep 
pen voortdurend dien edelen wedstrijd, welke het levensbeginsel 
der Volken gestadig aanvuurt en daaraan voedsel geeft. 
O! zalig zoude de aarde zijn, indien zij langs hare vlakten 
geenen anderen strijd had gekend of nimmer weder aanschou— 
wen mogt! 7e í 
Zoo wandelt de Kunst de aarde rond; zegent de Volken; 
verbindt hen door eenen heiligen band; schenkt hun in voor- 
spoed kracht, rijkdom, roem en eer; en in den tegenspoed. kalmte, 
opbeuring, moed, en de hoop op eene geheele herstelling van 
het volksgeluk. 
Ontaardt daarentegen somtijds hier of daar de kunstsmaak ; 
verdwijnt hij van de aarde; ontvlugt hij een verbasterd volk; 
dan knaagt er een verterende kanker aan het redelijk en zedelijk 
leven van zulk een Volk. »Het gaat alsdan (zegt de eerbied 
waardige saLvanpY) met de (Volken en de) Staten, als met de 
weïken: wanneer de dood zich in de takken openbaart, dan is hij 
»reeds in het hart gezeteld.” 
En nu, M. H.! is nu de invloed niet beslissend, welken de 
Kunsten hebben-op de opwekking en verheffing van het werk- 
dadig leven en de geestdrift der Volken? Herinneren wij ons vu 
niet op het treffendst, hoe krachtig die invloed heeft gewerkt na 
het eindigen van. den. laatsten wereldstrijd? Gevoelen wij het niet 
levendig, hoe ook zij de hartstogten bij hun woeden hebber ge- 
breideld, maar ook tevens het levensvuur hebben aangeblazen en 
gevoed, en de Volken nog ontgloeijen. voor dien heiligen wed- 
strijd „welken zij scheppen ‚en die zoo zegenend in zijne gevolgen 
