Onderscheiding van Arsenikum en Antimontum, enz. 87 
delen. Want het chloorwater bevat. na de aanraking met de 
arsenikvlek het arsenikzuur, acidum. arseriicieum, dat na ver- 
damping alleen terugblijft en met eenen druppel verdunde oplos- 
sing van nitras argenti. bevochtigd, nadat een met ammonia 
liquida natgemaakt staafje nabij gebragt of eene uiterst geringe hoe- 
veelheid ammonia bijgevoegd is, den steenrooden neêrslag van ar- 
serticas argenti voortbrengt. De arsenikvlek daarentegen, door 
salpeterzuur of koningswater geoxydeerd, bevat veelal slechts het 
onvolkomen zuur van het arsenikum, en deszelfs reactie met de 
genoemde herkenmiddelen is dan geel , weshalve de onderscheiding 
van het gele phosphas argenti minder zeker is. Zoo althans waren 
bij vele herhaalde beproevingen mijne bevindingen. De aanwijzing 
van het chloor, ter onderscheiding der arsenikvlekken van antimo- 
niumvlekken, is men aan siscuorr, Apotheker te Zwickau, verschul- 
digd, die echter niet van chloorwater, maar van chloris sodae of het 
zoogenaamde bleekvocht van ravanraqvuz zich bediende. Het laatste 
lost even spoedig en zeker als het eerstgenoemde de arsenikvlek- 
ken op, maar is zonder nadere voorbereiding minder geschikt, 
om op de boven beschrevene wijze beproefd te worden, omdat 
het tevens keukenzout bevat. Nog moet ik bijvoegen, dat vlekken 
bekomen uit gas, dat verkregen was uit. een vocht, waarin zoowel 
braakwijnsteen: als zoogenaamd rattenkruid was opgelost, die bij- 
gevolg beide metalen moesten bevatten, die ook door den leven- 
digen, naar staal gelijkenden, metaalglans van den kern de aan- 
wezigheid van antimonium, door den bruinen omtrek die van 
arsenicum aanduiden, zich ten aanzien van het chloorwater ver- 
schillend gedroegen. Meestal verdwenen zij geheel, somtijds 
bleef eene kleine staalkleurige kern: over; nimmer bevond ik, 
dat zij niet aangedaan werden, zoo als rseNwem in puou- 
NER’s- Repertorium, B. 28, Heft 2, pag. 174 beweert. _Wan- 
neer men de gemengde vlekken met den vinger door wrijving 
trachtte uit te wisschen, was ‘het dezelfde staalkleurige kern, 
die langer wederstand. bood; het blijkt dus, dat de meerdere 
aankdeving van het antimonium de inwerking van het chloor- 
water verhindert, dat het arsenikum de oplossing van het anti- 
monium te weeg brengt, waar beide metalen vermengd zijn, en 
