100 . TWEEDE KLASSE. 
linguistiek bij onzen. Schrijver: »Zoo dikwerf bij de onueding 
»der onderscheiden gedachten (concetti), twee of meerdere talen 
»gelijkaardige bestanddeelen naar gelijksoortige „wetten aan el 
»kander verbonden, oplevert, zoo dikwerf mag men ook de ver- 
»wantschap van. afkomst tusschen die twee of meerdere talen 
»als hoogstwaarschijnlijk aannemen.” 
Ziet daar, mijne Heeren! in eenige algemeene trekken U de 
beginselen van hoogere Spraakkunst medegedeeld, die, in de Ver- 
handeling van den Heer gronperrr met groote helderheid en 
klem van voordragt ontwikkeld, ten grondslag zullen moeten 
strekken van die Vergelijkende Grammatica der Europesche ta- 
len, welke het eindoogmerk van des Schrijvers onderzoekingen 
in dit vak blijkt te zijn. 
Uwe Commissie, die met eene bijzondere belangstelling dit 
kernachtig Geschrift heeft leeren kennen, acht het allezins wen- 
schelijk, dat van wege deze Klasse een bij uitstek gunstig en 
tot voortzetting van het groote plan eerder aanmoedigend gevoelen 
aan den kundigen en schranderen Schrijver worde kenbaar gemaakt. 
Het is zoo, bij den tegenwoordigen stand der Taalwetenschap, 
zullen de opmerkingen, in de Verhandeling tot zulk een treffend 
geheel gebragt, zich wel niet hoofdzakelijk door volstrekte nieuw 
heid aanbevelen kunnen. Maar des te stelliger dragen zij, on— 
zes inziens, het kenmerk van bekendheid met hetgeen de laatste 
vijftig jaren hebben opgeleverd in dit hooggewigtige vak. Al 
leenlijk zoude men bij den Schrijver meer gewigt wenschen 
gehecht te zien aan de kennis van het Perzisch en Sanskriet „ 
buiten welke het door vele Geleerden niet wel mogelijk meer 
geacht wordt, eene vergelijkende Spraakleer onzer Europesche 
talen te ondernemen. 
Bedenkingen op deze en gene opmerking of onderstelling in 
de Verhandeling doen natuurlijk evenmin aan den lof des ge- 
heels hier iets te kort. De Commissie acht het evenwel met 
hare verpligting overeenkomstig, niet te ontveinzen, dat zij zich 
met elk der taalbeginsels van den geleerden Schrijver niet even 
ruimschoots vereenigen kon. Dus, bij voorbeeld, kwam het 
