128 OPENBARE VERGADERING DER VIERDE KLASSE. 
missen die zij, om werkelijk op den naam van schoon aanspraak 
te kunnen maken, niet mogen ontberen. De harmonie in alle 
deelen stelt in dezelve tevens de noodige evenredigheid daar. 
In zulke kunstwerken cerst zal zich rhythmische en plastische 
schoonkieid, naauw met elkander vereenigd, openbaren *. Eenheid 
in verscheidenheid noemt men ‘het-schoone. Hoe zal die eenheid 
aanwezig kunnen zijn, waar het aan eene bepaalde maat ont- 
breekt, daar deze juist het is, die eenheid in de verscheidenheid 
vermag daar te stellen? 
Doch, G. H.! ik zal U met geen breedvoeriger betoog bezig 
houden. Slaan wij het oog op de Grieken, het volk, hetwelk 
boven alle anderen de Schoone Kunsten met het gelukkigste gevolg 
heeft" beoefend. »Geene spreuk treft men veelvuldiger bij hen 
aan; dan: ziets te weel, maat houden is goed, de middenweg 
is de beste, ‘enz. Zoo zeer schijnt dit uit het karakter en het 
inwendig leven van het Grieksche volk als voort te spruiten; 
niets is meer kenmerkend voor het Grieksche karakter dan juist 
dit. Het valt niet moeijelijk aan te toonen” dus vervolgt een 
Duitsch Schrijver, wiens woorden ik hier U mededeel?, »dat dit 
streven naar bepaalde vormen en juiste omtrekken, deze afkeer 
van alles bovenmatigs of buitensporigs, eene voornante eigen 
schap was van den Griekschen geest, welke, hetzij opzettelijk, 
hetzij ook van zelven, alle rigtingen van het leven en denken in 
Godsdienst en Kunst en in zoo vele andere opzigten doordrong 
en beheerschte.” Na eene opmerking, hoe vormloos de beelden 
waren, die in het Oosten met eene godsdienstige aanbidding 
werden verwaardigd, terwijl de Grieken hunne Goden in den 
vorm van schoone, tot een ideaal verhevene, welgeëvenredigde 
menschenbeelden. zich voorstelden, vervolgt die Schrijver: »Jr de 
Grieksche Kunst is het, zelfs bij de oppervlakkigste beschouwing, 
reeds blijkbaar, dat bepaalde en naauwkeurig begrensde vormen, 
of, wat wel op hetzelfde nederkomt, ket vasthouden wan de 
regte maat, hare eigenschap is. Too zeer heerschte dáár het 
1 _Charinomos, 1, bl. 255. 
3 Kk. zeun, Ferienschriften, 1826. 1, bl. 99 vg. Vgl. bl. 204 vg 
