Merkw. Versch. in planten, door bijtend kwiksublimaat. 213 
lijke kwijning was alleen veroorzaakt door het gemis van nieu- 
wen vochtaanvoer, welke bij het toeschroeijen van het binnen- 
weefsel des onderstuks ten eenenmale werd uitgesloten. 
Voorhebbende, den inwendigen staat der deelen door herken- 
middelen na te sporen, sneed ik het nog groene boveneinde van 
het takje af en stelde een gedeelte daarvan bloot aan de werking 
van het Aydrosulphas ammoniae, waardoor geene verandering in 
hetzelve werd te weeg gebragt. Diezelfde proef herhalende op 
eene doorsnede, ter plaatse, waar de versterving was geëindigd, 
kon men duidelijk den grens bemerken tusschen het doode en 
levendige. Eene zwarte kleur trad, bij de aanraking met Ay 
drosulphas ammoniae, onverwijld te voorschijn, op de hoogte, 
tot waar het kwikbereidsel was doorgedrongen. Diezelfde kleur- 
verandering openbaarde zich in alle lager gelegen deelen. 
Het in vollen groei zijnde boveneinde van een ander twijgje, 
dat ik van een, door sublimaatoplossing verstorven , onderdeel 
had afgesneden, heeft zich, gedurende veertien dagen, in vollen 
kracht en wasdom betoond, staande de indompeling van deszelfs 
benedendeel in gewoon water. Dit kwikbereidsel was derhalve 
ook hier op zekere hoogte gestuit in zijne voortgang en werking. 
De verklaring van dat stuiten schijnt mij niet zoo moeijelijk, 
als welligt in den eersten opslag voorkomt. Wij hebben gezien, 
dat, onderscheiden van de spoedige opklimming in de Syring en 
Roos, de sublimaatoplossing zeer langzame vorderingen maakt in 
het jeugdige weefsel van wijnstoksranken, zoodat voor elken tus- 
schenstand der bladen vermoedelijk vier en twintig uren ter 
aanvulling noodig zijn. Staande die aanvulling, werkt het gift 
vernietigend op dit weefsel, verschroeit het, doet het inkrimpen 
en eindelijk geheel versterven. Zoodra dit laatste verschijnsel, 
zoodra de dood is ingetreden, houdt alle vermogen van opslor- 
ping ten eenenmale op. Het vocht ontbrekende, dat het subli- 
maat in oplossing medevoert, is tevens de strook afgeperkt, waar 
buiten het niet gaan kan, Welke plaats van stilstand echter bij 
den eenen wijngaardsrank iets hooger, bij den anderen iets 
lager zijn zal, naar mate van omstandigheden des levens, welke 
men niet wel vooraf bepalen kan. In mijne proeven was die 
