214 EERSTE KLASSE. 
stilstand even boven het derde blad, van het ingedompeld. einde 
af gerekend. 
Er is in deze proeven nog een ander opmerkingwaardig ver- 
schijnsel, dat mij vooral getroffen heeft; het behoud des levens 
in het bovendeel, staande het afsterven des ondereinds, zoo verre 
zelfs, dat het gedurende al dien tijd in volle werking blijft 4. 
Want eerst, nadat het gift vier volle dagen aan het vernietigen 
des onderdeels is werkzaam geweest, en de bovendeelen, gedu- 
rende al dien tijd, den toevoer van vocht langs dien weg heb- 
ben moeten missen, begonnen zij blijken te geven van lijden; 
hetwelk echter: spoedig werd. opgeheven door het indompelen 
1 Hetgeen ik van het bijtend kwiksublimaat bij den wijngaard heb ondervonden, 
nam corrpeRT in zekere mate ook waar in proeven met prussias ammoniae op 
andere planten. In zijne Commentatio de acidì hydrocyanici vi in plantas, lees ik: 
»A prioribus longe diversa phaenomeua conspiciebantur, eum ammonium hydrocy- 
panicum, in quo salis connubio ammonium praevalet, tentavi; Stirpes enim Se- 
»pnecionis vulgaris, Pisi sativi et Urticae urentis, ejusdem solutioni (gr. I in 
»paquae uncia) traditae, jamjam sequenti die in infima fluidi parte, nec, uti in 
»Acido hydrocyanico, supra fluidi superficiem attenuabantur, quo facto totae plantae 
»post biduum illa sorte abreptae sunt'’ (Uratislaviae, 1827, 80,, p. 55). 
Het blijkt evenwel slechts daaruit, dat het bederf aanving bij bet onderdeel, 
geenszins, dat de bovendeelen inmiddels gespaard bleven, en, zoo als bij den 
wijngaard, in volle kracht voortleefden; integendeel, de beproefde planten waren 
na twee dagen reeds geheel te onder gebragt. Doch, daar het verschijnsel van 
inkrimping aan het eerst stervend onderdeel, bij deze proeven, even als aan 
wijngaardsranken met bijtend sublimaat, werd waargenomen, stel ik mij voor, 
in een daartoe gunstig jaargetijde, de werking van blaauwzuurammonia op groene 
takjes van den wijngaard na te gaan, om mij te verzekeren, welke verschijnse- 
len dit vergift aldaar te weeg zal brengen. 
Macaine-PrinsEp had ook reeds bevonden, dat het bijtend kwiksublimaat bij 
sommige planten niet wordt opgevoerd tot aan het einde, eer het daarin eene 
doodelijke werking te weeg brengt. »Aussi,"” zegt hij, sprekende van mijnstoffe- 
lijke vergiften, »dans le sublimé corrotif en dissolution, les mêmes plantes sont 
»mortes à peu près aussi vite, mais la tige n'a presenté de trâces de sublimé qu'à 
pune certaine hauteur.” Doch ook hier is hemelbreed verschil met de verschijn- 
selen, welke eene oplossing van kwiksublimaat in de wijngaardsranken achterlaat. 
Mémoire sur l'Influence des Poisons sur le plantes, doutes de mouvemens erci- 
tables, par Mr. 5. mancaime-pranser, in Tome III, Première Partie des Mémoires 
de la Société de Physique et d'Histoire naturelle de Genève, p. 68. 
