240 OPENBARE VERGADERING DER TWEEDE KLASSE. 
wenschte ons geëerd Medelid nu en dan iets aan de Klasse mede 
te deelen. Bij het doorgaans volgen van mreris en kruim vond de 
Spreker zich als van zelf meest bepaald tot hetgeen de westelijke 
Provinciën van ons tegenwoordig Rijk betreft, en te meer ook 
wilde hij eenigzins bij voorkeur zich met Holland. en Westfries- 
land bezig houden, omdat hij daar best bekend was met de te- 
genwoordige plaatselijke gesteldheid, die men inderdaad kennen 
moet om de oude met eenige juistheid. daarmede in verband te 
brengen en zich in de toepassing van namen niet te vergissen. 
De Klasse heeft zich verheugd in de toezegging, dat deze eerste 
proeve door meer andere stond. achtervolgd teworden , en heeft den 
Heer p. 5. VAN LENNEP hare hooge belangstelling in de voortzetting 
en verdere mededeeling van dien gewigtigen arbeid betuigd. , 
Door den Heer siecenseeK werd eene verhandeling voorgedra- 
gen over het belangrijke der Dichtwerken van sacop cars voor de 
welsprekendheid in het algemeen, en in het bijzonder voor den 
geestelijken en geregtelijken redenaar. 
Bij eene andere gelegenheid deelde ons geacht Medelid. eenige 
levensbijzonderheden mede, benevens eene oordeelkundige be- 
schouwing der uitgegevene lettervruchten van HENDRIK LOURENSZOON 
SPIEGHEL, wiens getrouwe en nooit afgebrokene vriendschap met pink 
VOLKERTSZOON COORNHERT daarbij mede werd in het licht gesteld. 
Later las de Heer sircenpeexK eene verhandeling over den Raad- 
pensionaris sLiNGELANDT, beschouwd als Staatshervormer. De Spre- 
ker begon met de opmerking, dat de Latijnsche redevoering van 
zijn geëerden ambtgenoot, den Hoogleeraar rrorpecke, over de 
standvastigheid van den Raadpensionaris stinerLAnDT in het aanwij= 
zen der gebreken van den Regeringsvorm, bij min kundigen in 
de Vaderlandsche Geschiedenis het denkbeeld had opgewekt, als 
behoorde die Staatsman tot. de dus genoemde. mannen van vaor- 
uitgang, of voorstanders eener algeheele hervorming, door velen, 
in onze dagen, grootelijks geprezen. Dit denkbeeld. was intus- 
schen, naar zijn oordeel, zoo weinig met de waarheid overeen 
komstig, dat stincevanpr veeleer onder de Staatslieden der zoo- 
genaamde behoudende partij, een vee, cumzor en meer dergelijken, 
geteld mogt worden. Hierdoor werd hij aangespoord, om, bij 
