242 OPENBARE VERGADERING DER TWEEDE KLASSE. 
afliet, bij elke gepaste gelegenheid, op het-tot stand. brengen dier 
zoo. hoogst noodzakelijke verbeteringen aan te dringen. Uit dit 
een en ander, door bijzonderheden der geschiedenis opgehelderd 
en gestaafd, leidde de Spreker, ten slotte van het eerste deel zij- 
ner verhandeling, het besluit af, dat stinerranbr met regt tot 
de klasse dier Staatslieden geteld mogt worden, welke men thans, 
in tegenstelling der dusgenaamde mannen van vooruitgang, die 
der behoudende partij pleegt te noemen. 
Tot het tweede deel zijner verhandeling, of het onderzoek naar 
de middelen overgaande, welke sLineeLanNpr tot bewerking der door 
hem beoogde Staatshervorming wenschte gebruikt te zien, verwierp 
de Spreker in de eerste plaats het denkbeeld , dat die Staatsman aan 
het Volk een meerderen invloed op het bestuur zou hebben willen 
geven, of een stelsel van volksvertegenwoordiging , in overeenkomst 
met de thans toegejuichte beginselen van Staatsregt, invoeren. Srmn- 
GELAN DT toch was geen theoretisch, maar practisch Staatsman , geheel 
ongezind om, tot verbetering van het gebrekkige, veranderingen voor 
te stellen, op welke de ondervinding het zegel van deugdelijkheid 
nog niet gedrukt had. Den aristocratischen vorm van regering 
ongeschonden latende, zocht hij genezing der door hem aange- 
wezene kwalen, in, zoo al niet geheele, dan toch gedeeltelijke 
terugkeering tot hetgeen de wijsheid: der Vaderen, in den aan- 
vang der Gemeenebestregering, had vastgesteld, en waarvan de 
afwijking, bij ondervinding, gebleken was de schadelijkste ge- 
volgen gehad te hebben. Wenschelijk kwam hem wel de vol- 
komene herstelling van het vroeger plaats gehad hebbende. voor, 
doch, met eene wijze voorzigtigheid, bepaalde hij zich enkel tot 
aanprijzing van het volstrekt noodzakelijke, en. zocht dus, zoo 
veel mogelijk, de vooroordeelen. van zijnen tijd te ontzien. Doch, 
met hoeveel overtuigingskracht hij, bij herhaling, op de volstrekte 
noodzakelijkheid van het door hem voorgedragene tot behoud 
van den door hem zoozeer geliefkoosden vorm van bestuur aan- 
drong, hij vond voor de aanneming zijner raadgevingen. in de _ 
verblinding en eigenbaat van de groote meerderheid. der toen- 
malige Regeerders onoverkomelijke hinderpalen. Evenzeer zag 
hij den raad verworpen, dien hij, na het vruchtelooze zijner 
