Voordraglen van HALBERTSMA, DE WIND, DA COSTA. 253 
in de kracht en schoonheid, die hen onderscheiden, gewaar- 
deerd, maar in eene eerste plaats zelfs, om volkomen begrepen 
te worden. De Heer pa cosrA meende den landgenoot, inzon- 
derheid den jeugdigen of min geoefenden lezer van dit meester- 
stuk, eene opzettelijke studie allezins waardig, eenige dienst te 
doen, door het bezorgen eener beknopte opheldering van moei 
jelijke plaatsen aan den voet der bladzijde, meer of min naar de 
wijze, waarop men gewoon is klassieke Schrijvers en Dichters 
der oudheid uit te geven en toe te lichten. Daarbij wordt dan 
tevens opmerkzaam gemaakt op de veelsoortige schoonheden en 
eigenaardigheden van sirpermisks heldendichterlijke taal en toon, 
niet het minst op geheel zijn zamenstel van zin- en versbouw, 
waarvan door den Dichter zelven in zijne Voorrede als hoofd- 
vereischten worden aangegeven, niet alleen de hooger en fierder 
toon, maar ook de meerdere ruimte van omvang en afwisseling, 
hier, boven eenig ander soort van poëzij hoe ook genaamd, te huis. 
Insgelijks te doen gevoelen, hoedanig, behoudens des Dichters 
even frissche als forsche oorspronkelijkheid boven alles in dit zijn 
Episch voortbrengsel uitblinkende, toch ook de invloed der groote 
modellen, die hij voor zich had, en van welke zijn geest van 
der jeugd aan doorvoed werd, op de grootsche en rijk bewerkte 
uitvoering geweest is, behoorde tot het oogmerk van den voor- 
melden Cominentarius. Het was toch van alle ujden niet slechts 
een letterkundig, maar een echt dichterlijk, ja, men mag zeggen 
ziel- en  menschkundig genot voor den geest, genie met genie te 
vergelijken, vooral ook daar, waar zij door voorgang en navol- 
ging in betrekking tot elkander staan; het te zien uitkomen, het 
in fijne bijzonderheden na te gaan, op welke wijze de vroegere 
op den latere werkte, op welke wijze b. v. vinamus gevormd werd 
door den Griekschen Dichterpatriarch, wat invloed beiden op 
een asso of mirron hadden, en dus voorts. Belangrijk mogt het 
dus geacht worden, zooveel het bestek van een het Dichtstuk 
begeleidenden Commentarius dit toeliet, hier en daar te doen 
gevoelen, of, waar het pas geeft, met den vinger aan te wij- 
zen, welke hetzij Homerische, hetzij in het algemeen klassische, 
Grieksche, Romeinsche, latere bestanddeelen door het vruchtbaar 
