Zonderl. woekering der bloemen van Paarsch Vingerh. 265 
hielden aan, zich te omtplooijen; die aan den top begon in kracht 
en aanzien te verminderen, terwijl het achtkleppig vruchtbeginsel 
in wasdom toenam en de daaruit opkomende steng aan al zijne 
deelen zigtbaar aanwon in groötte. 
De inwendige gesteldheid van het vruchtbeginsel willende na- 
gaan, en de betrekking van dezen nieuwen steng tot hetzelve 
wenschende te leeren kennen, meende ik den tijd gekomen te zijn 
tot dit onderzoek. Ik beproefde de ‘scheiding van eene der klep- 
pen langs de naden der afdeeling, en vond al aanstonds, dat 
werkelijk in het daarachter liggend hokje eene menigte eitjes 
bevat was, nu nog geheel doorschijnende, doch welligt tot rijp- 
heid zullende gekomen zijn, bijaldien deze bewerking daaraan 
geen hinder had toegebragt. 
Het kwam! mij nu vooral belangrijk voor, te onderzoeken, 
vanwaar de nieuwe steng oörsprong kreeg. Ik vond, gelijk in an- 
dere eindbloemen , het vruchtbeginsel naauw verbonden op den 
top des stengels, doch geene onmiddellijke doorgroeijing van de- 
zen ter voortbrenging van het nieuwe loof. Integendeel kreeg de 
nieuw gevormde stengel uit de columella, d. i. het midden van 
het achtdeelig vruchtbeginsel, zijnen oorsprong. 
De vereenigde yruchtbeginsels, in weligen groei zich te buiten 
gaande, schijnen alzoo dit nieuwe ‘plantdeel te hebben voortge- 
bragt, zonder geheele stoornis van de ontwikkeling der zaden. 
Zoo ten minste stel ik mij deze woekering voor, en laat gaarne 
aan anderen over, een dieperen grond ter verklaring te zoeken 
voor dit bij bloemen met enkelbladerige bloemkransen f zoo zeld- 
zaam voorkomend verschijnsel, 
1 Ik laat onbeslist, of men zulke bloemkransen moet beschouwen als de kern 
van meerdere bladen in zich te bevatten, en alzoo als uit oorspronkelijk zamen- 
gestelde bloemen gevormd. Bersuarpt: schijnt echter niet geheel te onregte te 
kennen te geven, dat men zich even goed vele enkelbladige bloemkransen oor- 
spronkelijk uit één stuk kan voorstellen, als uit meerdere zamengesteld; dat ook 
daarom door de uitdrukking Corola gamopetala voor de theorie niets wordt ge- 
wonnen; »vielmebr,” voegt hij er bij, »setzt es nur eine beschränkte Ansicht 
»voraus, wenn man meint, es seyen in solchen Blüthen die getrennten Blumen- 
sblätter wirklich verwachsen. .… . » “Zie Ueber die Metamorphose der Pflanzen, Flora, 
NO, 4. Regensburg, 1845. 8°, pag. 49. 
mem 
